فرهنگ و هنر


2 دقیقه پیش

تشریفات بهبود | تشریفات و خدمات مجالس

تشریفات بهبود | تشریفات و خدمات مجالس | برگزاری مراسم عروسی | باغ عروسی تشریفات ۵ ستاره بهبود با مدیریت بهبود اصلانی صاحب سبک در اجرای دیزاین های ژورنالی و فانتزی ، اجرا ...
2 دقیقه پیش

خواندنی ها با برترین ها (81)

در این شماره از خواندنی ها با کتاب جدید دکتر صادق زیباکلام، اثری درباره طنز در آثار صادق هدایت، تاریخ فلسفه یونان و... آشنا شوید. برترین ها - محمودرضا حائری: در این شماره ...

گروه «زرد یواش» جدیدترین پدیده کنسرت خیابانی


«زرد یواش» حالا گروه محبوب بسیاری از جوانان تهران است و به قول امروزی ها «فاز غمگین» و «تریپ هنری شان» جوری سر و صدا کرده که دیگر نمی شود از کنارشان گذشت و هنرشان را دید و در اوج عجله، میخکوب نشد و از هرنشان در خیابان لذت نبرد.

ماهنامه دیار: قصه دوخطی شان را اگر قرار باشد مرو کنیم می شود: «برادر بزرگتر در خیابان گیتار زده و خوانده و به مرور کارش گرفته و طرفدار پیدا کرده است. برادر کوچکتر هم اضافه شده و چون یک فولکس واگن زدررنگ داشته اند که همیشه با آن رفت و آمد می کردند، «زرد» تبدیل به اِلمان و کاراکترشان شده و به مرور نوع لباس پوشیدن، کارهای تبلیغاتی و خیلی اصول ریزه کاری شان هم زردرنگ شده.

گروه «زرد یواش/ Slow- Yellow» بالاخره متولد شده و چند گزارش از شبکه های خارجی در موردشان، بازی را بزرگ و بزرگتر کرده و حالا اوضاع به گونه ای شده که آن ها «به قول خودشان» در آستانه انفجار اولین آلبوم رسمی خیابانی شان هستند...» «پیام و پدرام ملکوتی» از مدت ها قبل در تهران و خیابان های این کلان شهر ساز زده اند.

گروه «زرد یواش» جدیدترین پدیده کنسرت خیابانی

موسیقی را نوع تفریح یا کار نمی دانند و همیشه با عشق از آن صحبت می کنند. «زرد یواش» حالا گروه محبوب بسیاری از جوانان تهران است و به قول امروزی ها «فاز غمگین» و «تریپ هنری شان» جوری سر و صدا کرده که دیگر نمی شود از کنارشان گذشت و هنرشان را دید و در اوج عجله، میخکوب نشد و از هرنشان در خیابان لذت نبرد... ذات هنر خیابانی، وقتی اعتراض و قد علم کردن در اصول آکادمیک و کلاسیکش باشد، حتما حرف های زیادی دارد و ی شود جزییات و حواشی جالبی را از حول و حوش آن بیرون کشید.

هنرمند خیابانی برای خودش اصولی دارد و برای نزدیک شدن به آن ها باید به اصول شان احترام گذاشت. یکی از اصول آن ها هم گفت و گو در کنار خیابان و هم صحبت شدن در وضعیتی بود که آن ها خودشان را برای اجرایی خیریه و خیابانی آماده می کردند. این گفت و گو خیابانی با یک گروهِ «خیلی خیابانی» ولی خوش قول، خوش صحبت و مودب را از دست ندهید.

بازی از کی برای شما شروع شد؟

بازی؟!

کار و ساز زدن در خیابان و معروفیت...

پدرام: به سال 81 بر می گردد که برادرم پیام در خیابان گیتار می زد و به تنهایی آواز می خواند. آن موقع سازهای آکاردئون، سنتور، ضرب و تمپو بود ولی کسی در خیابان گیتار نمی زد. چون گیتار یک ساز قلبی و خوشگل بود و کسی در خیابان گیتار نمی زد. چند سال بعد من به برادرم ملحق شدم و ساز زدیم و چند نفری اضافه و کم شدیم و برای کارمان پلاکاردی زدیم. گفتیم برای گروه مان یک اسم تعیین کنیم. می خواستیم یک فولکس واگن زردرنگ که یواش راه می رفت را خریداری کنیم؛ اسم گروه از همین ایده متولد شد.

گروه «زرد یواش» جدیدترین پدیده کنسرت خیابانی

با همین «زرد یواش» می خواستیم هم شهر و هم ایران را بچرخیم و ساز بزنیم و درباره این کار فرهنگ سازی بکنیم و بعد از آن هم پول دربیاریم و معروف شویم. خیلی از هنرمندان خیابانی هستند که بدون هیچ هدف خاصی می آیند و ساز می زنند، ولی ما می خواستیم یک پلاکارد بزنیم و درباره این کار فرهنگ سازی بکنیم و بعد از آن هم پول دربیاریم و معروف شویم.

خیلی از هنرمندان خیابانی هستند که بدون هیچ هدف خاصی می آیند و ساز می زنند، ولی ما می خواستیم یک پلاکارد بزنیم و یک برند داشته باشیم. آن فولکس زرد چون ماشین بسیار معیوب و قدیمی ای بود و نتوانستیم زیاد آن را داشته باشیم و قرارداد فسخ شد ولی این عنوان برای ما از همان ماند.

پیام: آن موقع فقط پیج فیس بوک بود و بعد اینستاگرام آمد و این گونه کار ما شروع شد و آرام آرام احساس کردیم که همین ریزبینی ها نتیجه داده. الان حدود 2، 3 سال است که پلاکارد زدیم. قبل از آن بدون اسم کار کردیم و حدود 2 سال است که برای گروه اسم گذاشتیم و همین شروع دورانی بود که خاطرات خوشی از آن داریم.

بعد چه شد که کارتان گرفت و سر از شبکه های مهم خبری آن ور آبی درآوردید؟

پدرام: راستش را بخواهید ما خودمان هم متوجه نشدیم چه طور شد که آن شبکه ها تصمیم به پخش گزارش هایی از ما گرفتند. در شبکه های اجتماعی طرفدار پیدا کرده بودیم ولی فکرش را  هم نمی کردیم که موضوع به یک باره تا این حد بزرگ شود.

پیام: قبل از پلاکارد زدن هم هرجایی ساز می زدیم شلوغ می شد، چون با شور و حال زیادی ساز می زدیم و مثل بقیه فقط به فکر پول درآوردن نبودیم. ما با ساززدن لذت می بردیم و با پرفورمنس و رقص پا و هیجان این کار را می کردیم. به همین دلیل همیشه جمعیت زیادی می آمد. بعد از آن که پلاکارد زدیم ما را به اسم «زرد یواش» شناختند و بعد از آن اتفاقات دیگر به خودباوری رسیدیم و تلاشمان چند برابر شد.

بیش تر کجا ساز می زدید؟ منظورم این است که محل به خصوصی داشتید که در اصطلاح پاتوق باشد یا نه در جا های مختلف ساز می زدید؟

پدرام: سمت غرب، پونک، پارک قیطریه، تهرانپارس، نارمک و جاهای دیگر ساز زده ایم. البته در کرمانشاه، همدان، اصفهان، یزد، رشت، رامسر، جواهرده، کرج، قزوین و مشهد هم برنامه های زیادی داشتیم و این روند به مرور بیش تر هم شده است.

گروه «زرد یواش» جدیدترین پدیده کنسرت خیابانی

حتما در موقعیت کنونی، شناخت و مطالعه درستی درباره هنر خیابانی و ماهیت بی واسطه اش داشته اید؟

پدرام: اولا این که موسیقی خیابانی تنها شغلی است که شما خدمات ارائه می دهی و برای آن مبلغی تعیین نمی کنیم. در همه جای دنیا خدمات یا کالا یا سرویسی که ارائه می دهند مبلغی برای آن تعیین می کنند. حالا این سرویس می خواهد آرایشگری باشد یا ماساژ و سینما و موسیقی و تئاتر، شما اول پول را پرداخت می کنید. ولی در موسیقی خیابانی اول خدمات ارائه می شود و هیچ توقعی وجود ندارد که کسی پولی بدهد و چه قدر بدهد یا این که کسی بایستد و گوش بدهد یا ندهد.

شما محدودیتی در انتخاب آهنگ ندارید و هر کس هر آهنگی را که دوست داشته باشد، اجرا می کند و مخاطب خودش تصمیم می گیرد که چه قدر پول بدهد و بایستد نگاه کند و آن گروه را برای پیگیری انتخاب کند یا نه. به خاطر همین سات که خیلی پرطرفدار هست و به مشتری و مخاطب اهمیت می دهد.

پیام: درک شخصی ما زا موسیقی این است که بتوانیم انرژی منتقل کنیم و در کنار آن فرهنگی بسازیم. در این راستا سعی بر ایجاد فرهنگ در ارتباط با اعتیاد، زباله، بانک سلول های بنیادی، اینترنت و... داریم. زمانی که حتی یک نفر از خواب بیدار شود ما رسالت خود را انجام داده ایم گروه از صمیم قلب این کار را می کند. باعث افتخار است در ایستگاهی که ساز می زنیم ایستگاه آرامش نام می گیرد. مردم با درگیری ها و مشغله های مختلف به تماشای برنامه ما می ایستند و ذهن آن ها آرام می شود. شاید تاثیر ما روی بزرگسالان کم باشد، اما این فرهنگ سازی روی کودکان تاثیر زیادی دارد.

اگر بخواهم درباره گذشته شخصی شما بپرسم و موضوعاتی که شاید زیاد برای خودتان خوشایند نیست حرف بزنم، لحن این گپ و گفت همین طور دوستانه باقی می ماند؟

پیام: بله چرا که نه. من با افتخار جواب شما را خواهم داد.

گروه «زرد یواش» جدیدترین پدیده کنسرت خیابانی

شما درگیر اعتیاد سنگینی بودید و همین موسیقی توانسته شما را نجات دهد. این تجربه تلخ که به مرور به شیرینی گراییده قرار است به عنوان مفهوم کلی آثار شما، آن هم در کف خیابان و بی واسطه به مخاطب خیابانی انتقال پیدا کند؟

پیام:
من مدتی در مشهد کارتن خواب بودم. زمانی گیتار داشتم و ساز می زدم و در مسافرخانه اقامت می کردم. در هر صورت دلم برای ساز نواختن با برادرم تنگ شده بود. موسیقی خیلی در این راه به من کمک کرد. یکی از بزرگ ترین دلایل پاکی من، پدرام بود که پشتوانه بسیار ارزشمندی در زندگی ام است. تصمیم داریم داریم کمپ ترک اعتیادی تاسیس کنیم که در آن موسیقی زنده تدریس می شود.

 از نظر من این یک کار بزرگ است که نیاز به حمایت مردم و دیگر هنرمندان دارد. نزدیک به انتشار آلبوم هستیم. به لطف خدا کارهای ما ضبط شده اند و شعرها مجوز گرفته اند و در ارشاد هستند. هدف ما این است به جایگاهی برسیم که هم صدایمان بیش تر شنیده شود و هم درآمد کسب کنیم و این درآمد را صرف کارهای خیر بکنیم.

یکی از فاکتورهای رسمی شدن یک گروه خیابانی و فعالیت در چارچوب های فرهنگی، می تواند به این موضوع ختم شود که هویت خیابانی و سرکش شما بایستی مهار شود. این موضوع به ریزش مخاطبان شما نمی انجامد؟

پدرام:
وقتی ما از عرصه خیابان وارد استیج می شویم به همان اندازه که طرفدارهایمان ریزش دارد به همان اندازه هم خیلی ها هستند که شاید ما را نشناسند و آلبوم ما را بگیرند. مثل خیلی از خواننده هایی که در عرصه حرفه ای و  استیج هستند و هیچ کدام خیابانی نبودند، ولی برای خودشان طرفدار دارند. ما در یک بخش طرفدار خیابانی داریم و در بخش دیگر وقتی آلبوم بیرون بیاید نسبت به آن آلبوم طرفدار جذب می کنیم. یعنی شاید مخاطب اجرای خیابانی ما را ندیده باشد و با گوش دادن آلبوم از آن خوشش بیاید و کار ما را پیگیری کند. به هر حال در هر موقعیتی همه فکر و ذکر ما گسترش جغرافیای شنوندگان آثار ماست که برایش انرژی زیادی صرف شده است.

خودتان کدام کاراکتر را بیش تر دوست دارید؟ کاراکتر یک هنرمند خیابانی با آثاری گستاخ و مهارنشدنی یا گروهی که خیلی شیک باید روی صحنه آثارش را بخواند؟

پدرام: صددرصد ما به خیابانی بودن مان افتخار می کنیم و از آن خوشحال هستیم. چون معتقدیم که می توانیم هم در خیابان و هم در استیج ساز بزنیم. این را بدون جوگیری و اغراق به شما می گویم که اگر کنسرت خیابانی بگذاریم، تهران قفل می شود... از سوی دیگر اعتقاد دارم هرکس در شرایط خیابان ساز بزند و بخواند، در هر جایی می تواند ساز بزند و برنامه اجرا کند.

گروه «زرد یواش» جدیدترین پدیده کنسرت خیابانی

چون در خیابان چند عامل وجود دارد که حواس را پرت می کند مثل رفت و آمد مردم، موتوری که رد می شود و بوق می زند و... باید حواسمان باشد که تجمع زیاد نشود و مواردی این گونه. درواقع باید به هزار چیز حواسمان باشد. ولی در استیج همه چیز خوب و ساکت است و اجرا کردن راحت تر است. بسیاری از خواننده هایی که در اسیتج هستند شاید نتوانند در خیابان ساز بزنند، ولی ما می توانیم. چون تجربه هایی به مراتب سخت تر و پردردسرتر را تجربه کرده ایم.

آلبوم چه خبر؟ صحبت پایانی را درباره آلبوم و روند آغاز فعالیت های رسمی تان بگویید.

پیام: آلبوم را تا یک حدی پیش بردیم و تصمیم گرفتیم به آن یک تغییر کلی بدهیم. آلبوم را در 11 قطعه تولید کرده ایم ولی دیدیم آن اتفاق و ضربه بزرگی که می خواهیم، در آن نیست. بنابراین یک سری از آهنگ ها را حذف کردیم و یک سری دیگر را اضافه کردیم. تنظیم ها و میکس مسترها را تغییر دادیم و می خواهیم یک اتفاق بزرگ برای آن بیفتد. به همین دلیل الان نمی توانیم تاریخ و زمانی برای انتشار آن بگوییم، ولی درصدد انتشار اثری هستیم که بتوانیم آن هویت و مفهوم هنر خیابانی را به مخاطب انتقال دهیم.


ویدیو مرتبط :
تیزر آلبوم گروه خیابانی زرد یواش

خواندن این مطلب را به شما پیشنهاد میکنیم :

آشنایی با گروه «زرد یواش» و موسیقی خیابانی


گروه زرد یواش می‌گوید تنها درخواستی که از دولت دارد این است که صنفی برای موسیقی خیابانی به وجود بیاید.

وب سایت هنرآنلاین: در این گفت‌وگو قرار است به "هنر خیابانی" پرداخته شود؛ هنری که از آن به "هنر شهری" نیز یاد می‌شود. اگرچه به اشتباه، بسیاری افراد این نوع هنر را صرفاً با "گرافیتی" می‌شناسند اما هنر خیابانی را می‌توان واجد زیرشاخه‌های متعدد و متنوع در حوزه موسیقی، گرافیک، نقاشی، گرافیتی، نمایش، و حتی سینما دانست.

"زرد یواش" یک گروه موسیقی خیابانی است که کارشان را با اجرا در خیابان‌های تهران آغاز کردند و حالا آن‌قدر موفق شدند که باید در انتظار اولین آلبومشان باشیم. به این بهانه با این گروه گفت‌وگویی ترتیب داده‌ایم:

موسیقی خیابانی بیشتر از 165 سال قدمت دارد / با گروه ˝زرد یواش˝ از خیابان تا آلبوم رسمی

از اعضای گروه شروع کنیم. معرفی می‌کنید؟

پیام ملکوتی هستم گیتاریست، خواننده و سرپرست گروه موسیقی خیابانی زرد یواش. برادرم پدرام ملکوتی شاعر، آهنگساز، نوازنده گیتار و خواننده گروه. اشکان چراغی نوازنده گیتار الکتریک، حمیدرضا رذلی نوازنده گیتار بأس و محمد فروزانفر نوازنده کاخن.

از چه زمانی این گروه تشکیل شد؟

پیام ملکوتی: من سال 1381 از کوچه‌ای در محله خودمان شروع به ساز زدن کردم. آن موقع به تنهایی در مترو، محله گیشا و شهرهای مختلف گیتار می‌نواختم. سال 1386 با پدرام شروع به فعالیت کردیم. در حال حاضر بیش از دو سال است که گروه را معرفی و در دل مردم ثبت کرده‌ایم. موسیقی خیابانی بیشتر از 165 سال قدمت دارد و به گفته‌ای از 1000 سال پیش در ایران بوده، چون در کشورمان جشن‌های زیادی برگزار می‌شده است.

قبل از فعالیت در خیابان هم موسیقی کار می‌کردید؟

پدرام ملکوتی: ما در خانواده‌ای بزرگ شده‌ایم که همیشه ساز و آواز در آن جاری بوده است. پدرمان هم ساز می‌زدند و هم آواز می‌خواندند. نقش خانواده روی پیشرفت ما مهم بوده است. ما به طور حرفه‌ای 14 یا 15 سال است که گیتار می‌نوازیم. قبل از آن ملودیکا، ضرب و تمپو می‌زدیم.

برای آموزش به کلاس رفتید؟

پدرام ملکوتی: خیر. به صورت خودآموز یاد گرفته‌ایم.

دلیل انتخاب "زرد یواش" برای عنوان گروه چیست؟

پیام ملکوتی: روزی فولکس‌واگن زردرنگی را دیدیم که آرام و یواش حرکت می‌کرد. تصمیم گرفتیم آن را بخریم و سرتاسر ایران را بگردیم و ساز بزنیم، اما چون ماشین بسیار معیوب بود قرارداد فسخ شد. در هر صورت این عنوان برای ما باقی ماند.

چرا خیابان را برای ارائه‌ هنر خود انتخاب کردید؟

پدرام ملکوتی: اولین دلیل این بود که جای دیگری برای ارائه خود نداشتیم. دلیل دیگر اینکه کنار خیابان ارتباط با مخاطب مستقیم است. این کار در واقع تنها شغلی است که خدمات را ارائه می‌کنید و خود مشتری تصمیم می‌گیرد چقدر بابت آن هزینه کند.

پس به موسیقی خیابانی به عنوان شغل نگاه می‌کنید و از آن درآمد دارید؟

پیام ملکوتی: بله. این کار شغل ما محسوب می‌شود و بزرگ‌ترین دلیل آن همین درآمدزایی است.

در حال حاضر چرا مدتی است در خیابان اجرا نمی‌کنید؟

پیام ملکوتی: درگیر کارهای انتشار اولین آلبوم گروه هستیم و فرصت این کار را پیدا نمی‌کنیم.

شما غیر از موسیقی که عرضه می‌کنید فعالیت‌های فرهنگی هم انجام می‌دهید؟

پیام ملکوتی: درک شخصی ما از موسیقی این است که بتوانیم انرژی منتقل کنیم و در کنار آن فرهنگی بسازیم. در این راستا سعی بر ایجاد فرهنگ در ارتباط با اعتیاد، زباله، بانک سلول‌های بنیادی، اینترنت و ... داریم. زمانی که حتی یک نفر از خواب بیدار شود ما رسالت خود را انجام داده‌ایم.

 گروه از صمیم قلب این کار را می‌کند. باعث افتخار است در ایستگاهی که ساز می‌زنیم ایستگاه آرامش نام می‌گیرد. مردم با درگیری‌ها و مشغله‌های مختلف به تماشای برنامه ما می‌ایستند و ذهن آن‌ها آرام می‌شود. شاید تأثیر ما روی بزرگسالان کم باشد اما این فرهنگ‌سازی‌ها روی کودکان تأثیر زیادی دارد.

درواقع موسیقی را برای انتقال مسائل فرهنگی انتخاب کرده‌اید؟

دقیقاً

موسیقی خیابانی بیشتر از 165 سال قدمت دارد / با گروه ˝زرد یواش˝ از خیابان تا آلبوم رسمی

در چه شهرهایی غیر از تهران به اجرای برنامه پرداخته‌اید؟

کرمانشاه، همدان، اصفهان، یزد، رشت، رامسر، جواهرده، کرج، قزوین و مشهد.

آیا به فکر برگزاری کنسرت و گسترش گروه هستید؟

پیام ملکوتی: نزدیک به انتشار آلبوم هستیم. به لطف خدا کارهای ما ضبط شده‌اند و شعرها مجوز گرفته‌اند و در ارشاد هستند. هدف ما این است به جایگاهی برسیم که هم صدایمان بیشتر شنیده شود و هم درآمد کسب کنیم و این درآمد را صرف کارهای خیر بکنیم. تصمیم داریم کمپ ترک اعتیادی تأسیس کنیم که در آن موسیقی زنده تدریس می‌شود. از نظر من این یک کار بزرگ است که نیاز به حمایت مردم و دیگر هنرمندان دارد.

اینکه شما روزی گرفتار اعتیاد بودید و الان بهبود یافته‌اید و کنار خیابان ساز می‌زنید خودش پیام‌آور بهبود و به سمت خوب رفتن جامعه است.

پیام ملکوتی: بله. موسیقی خیلی در این راه به من کمک کرد. من مدتی در مشهد کارتن‌خواب بودم. زمانی گیتار داشتم و ساز می‌زدم و در مسافرخانه اقامت می‌کردم. در هر صورت دلم برای ساز نواختن با برادرم تنگ شده بود. یکی از بزرگ‌ترین دلایل پاکی من پدرام بود که حائل بسیار ارزشمندی در زندگی‌ام است.

آلبوم چه زمانی منتشر می‌شود؟

پیام ملکوتی: منتظر جواب نهایی ارشاد هستیم. به احتمال زیاد بعد از پایان ماه‌های محرم و صفر منتشر شود.

آهنگسازی قطعات و ترانه‌ها به عهده‌ چه کسی بوده است؟

پدرام ملکوتی: در رابطه با آهنگسازی یک قطعه پیام، یک قطعه من و برادرم، یکی دیگر توسط اشکان چراغی ساخته شده‌اند و ترانه‌ها از حضرت حافظ، ابوالفضل رجبی، امیر آزاد، پیام و خودم هستند. البته کاری از رستاک حلاج هم داشتیم که پس از نظر ارشاد حذف شد. این آلبوم 10 قطعه دارد.

فکر می‌کنید 10 سال دیگر در چه جایگاهی از موسیقی باشید؟

پیام ملکوتی: 10 سال آتی قابل پیش‌بینی نیست. هدف ما از چهره شدن فعالیت‌های فرهنگی است. تصمیم داریم بعد از انتشار اثر به کمک ارشاد و شهرداری و نیروی انتظامی هماهنگی صورت گیرد تا به طور مثال در یک ساعت مشخص محله گیشا را از زباله پاکسازی کنیم. یا روزی را مشخص کنیم و از بیمارستان شریعتی بخواهیم زمانی را به طرفداران ما اختصاص بدهند تا عضو بانک خون شوند. این کارها مستلزم چهره شدن است.

فکر می‌کنید چه آینده‌ای برای موسیقی خیابانی است؟

پیام ملکوتی: ما به آینده‌ این کار خوش‌بین هستیم. وزارت ارشاد به ما و موسیقی خیابانی نظر مثبتی داشته است و امید داریم که بهتر هم می‌شود. فقط تنها درخواستی که از دولت داریم این است که صنفی برای موسیقی خیابانی به وجود بیاید. در فرانسه موسیقی خیابانی زیرمجموعه‌ی دولت است و همه‌ اعضای گروه‌های مختلف بیمه دارند، مالیات پرداخت می‌کنند و ثبت‌شده هستند. وقتی موسیقی به من معتاد کمک کرده است قطعاً به خیلی از افراد دیگر هم کمک می‌کند.

موسیقی خیابانی بیشتر از 165 سال قدمت دارد / با گروه ˝زرد یواش˝ از خیابان تا آلبوم رسمی

چه مشکلاتی در این کار داشته‌اید؟

پیام ملکوتی: مهم‌ترین آن‌ها سرما، بارندگی و نبودن موقعیت مکانی مناسب برای اجرا است. گاهی هم مردم کم‌لطفی می‌کنند. مثلاً در حین گوش دادن به موسیقی با موبایل صحبت می‌کنند. البته کم پیش می‌آید.

آقای ملکوتی همیشه پایان صحبت‌های خود از عبارت "سبز باشید و آگاه" استفاده می‌کنید. این به چه معنا است؟

پیام ملکوتی: سبز بودن یعنی مانند طبیعت سبز، تازه، زنده و رو به رشد باشید. آدمی که مریض باشد زرد است. آگاه بودن یعنی در ابتدا شکرگزار باشید. زندگی همانند بازی قانون دارد و از نظر من اولین قانون شکرگزاری است.

برای پایان مصاحبه اگر صحبتی دارید بفرمایید.

پدرام ملکوتی: هنر را حمایت کنیم. چون هنر مخصوصاً موسیقی مانند ورزش و غذا برای داشتن زندگی سالم حائز اهمیت است. برای آن ارزش قائل بشویم. همان‌طور که برای خوردن غذا و خریدن کتاب هزینه می‌کنیم برای موسیقی هم هزینه کنیم.

پیام ملکوتی: همیشه نام نیک از انسان باقی خواهد ماند. من تشکر ویژه از مردم دارم که هر هنرمندی در هر هنری غیر از لطف خداوند و تلاش‌هایی که می‌کند، مدیون مردم است. ما این موضوع که مردم موسیقی خیابانی را دوست دارند درک کرده و دیده و شنیده‌ایم. کشوری مثل ترکیه که 35 سال قبل هیچ‌چیز نداشت امروزه فستیوال موسیقی خیابانی دارد. اما چرا در جایی مثل کشور ما که حضرت محمد (ص) گفته‌اند اگر دانش در ثریا باشد مردانی از سرزمین پارس می‌روند و آن را کشف می‌کنند موسیقی حمایت نمی‌شود؟

یعنی فکر می‌کنید موسیقی خیابانی یک دانش است؟

پیام ملکوتی: بله و فلسفه جدا دارد. مانند تئاتر که هم صحنه‌ای و هم خیابانی داریم. ما دو قشر انسان داریم. گروهی که موقعیت مالی دارند و برای دیدن برنامه به سالن می‌روند. گروهی دیگر که وقت و پول این کار را ندارند. بیشتر حمایت ما از طرف همین گروه دوم است.