دانش و فناوری


2 دقیقه پیش

گرفتن ویزای انگلیس در ایران

از زمانی که اخذ وقت سفارت انگلیس در تهران ممکن شد، بسیاری از مشکلات متقاضیان این ویزا نیز به فراموشی سپرده شد. اگر چه هنوز هم بعضی از متقاضیان این ویزا، به جهت تسریع مراحل ...
2 دقیقه پیش

دوره مدیریت پروژه و کنترل پروژه با MSP

پروژه چیست؟ پروژه به مجموعه ای از فعالیتها اطلاق می شود که برای رسیدن به هدف خاصی مانند ساختن یک برج، تاسیس یک بزرگراه، تولید یک نرم افزار و … انجام می شود. در همه پروژه ...

این بازی ها شما را به قلب جهنم می برند


جهنم را به رنگ و شکل های مختلفی در بازی ها دیده ایم. خشن و بی رحم، ساکت و ترسناک یا حتی شوخی های عجیب و غریبی با این مکان هم تجربه کرده ایم. حال به مرور ۸ اثری می پردازیم که جهنم را به سبک و سیاق خود و به شکلی جذاب به مخاطبان شان معرفی کرده اند.

وب سایت زومجی - نیلوفر ابراهیم پور: جهنم از دیدگاه هر فرد شکل خاص خود را دارد. برخی از بازی سازان نیز توانسته اند هر آنچه که در مورد جهنم در ذهن خود ساخته اند را از طریق بازی های ویدیویی به تصویر بکشند. با زومجی همراه باشید تا با آثاری که بازیکنان را به دل جهنم  می برند آشنا شویم.

بازی های ویدیویی همیشه یک نکته برتر و برجسته نسبت به سایر سرگرمی های رسانه ای دارند. در بازی های ویدیویی می توان دقیقا آن محیطی را خلق کرد که در ذهن سازنده و طراح وجود دارد. شاید فیلم های سینمایی و هالیوودی هم قادر به ساخت محیط های متنوع و خارق العاده باشند، اما یک بازی ویدیویی، بازیکن را به عمق ماجرا می برد تا خودش آن محیط را تجربه کند. محیط های زیادی هستند که در بازی ها با آن ها مواجه شده ایم؛ از محیط های آرام گرفته تا شلوغ، جنگل های سبز تا صحراهای خشک، قلعه های خون آشام و دهکده های متروک، اعماق زمین و اوج آسمان، اعماق اقیانوس و کهکشان بی کران یا حتی  بهشت برین تا جهنم سوزان.

یکی از این مکان ها که به طراح و سازنده بازی اجازه می دهد فضایی بی حد و مرز از خون و خشونت را در بازی خود پیاده کند، جایی نیست جز جهنم. جهنم را به رنگ و شکل های مختلفی در بازی ها دیده ایم. خشن و بی رحم، ساکت و ترسناک یا حتی شوخی های عجیب و غریبی با این مکان هم تجربه کرده ایم. حال به مرور ۸ اثری می پردازیم که جهنم را به سبک و سیاق خود و به شکلی جذاب به مخاطبان شان معرفی کرده اند.

 THE DARKNESS II
  • سازنده: دیجیتال اکسترمیز
  • سبک: اول شخص تیراندازی
بازی های جهنمی؛ آثاری که شما را به قلب دوزخ می برند

بازی The Darkness II یک ادامه نسبتا متفاوت و البته جذاب برای شماره اول این بازی است. در این قسمت به ادامه ماجراهای جکی، شخصیت مرموز و آرام این بازی می پردازیم. او که زمانی یکی از اعضای گانگسترهای شهر نیویورک بود، حال به ریاست کل این گانگسترها درآمده است. این بازی از نظر گیم پلی، موارد جذابی را به بازیکنان ارائه می داد که برجسته ترین آن ها دو مار ترسناک و جهنمی روی دوش جکی بود. جکی با این دو به وحشیانه ترین شکل ممکن دشمنان خود را از پای در می آورد و جذابیت خاصی را خلق می کرد. داستان بازی از جایی شروع می شود که جکی در یکی از رستوران های خود نشسته و برای مدتی طولانی از قدرت تاریکی خود استفاده نکرده است. جکی که مشغول خوش گذرانی با دوستان خود بود، ناگهان مورد حمله بارانی از تیرهای دشمن قرار می گیرد و به شدت مجروح می شود. دوستان او می میرند و جکی در حال غرق شدن در خون خودش است.  او چاره ای نداشت، تاریکی تنها راه نجات جکی از این مخمصه بود. او سیاهی وجودش را صدا زد و  به قتل عام باعث و بانی این اتفاق برخاست.

یکی از مراحل این بازی شما را به جهنم دعوت می کند. در قلب جهنم شما باید روح بی گناه و اسیر شده یک دختر را نجات دهید. وقتی وارد این مکان می شوید خیلی چیزها تغییر می کند و به نوعی به لطف قدرت تاریکی درون خود نیرومند تر می شوید. جهنم در Darkness II آن چنان شبیه چیزی نیست که در تصورات خود گنجانده اید و آتش مجازات در هر قسمت آن زبانه نمی کشد، حتی همه چیز در آن قرمز و خونین نیست. در تصورات سازنده این بازی، جهنم پر از صخره ها و معابد عجیب و غریب است که با ترکیب رنگ های بنفش و سیاه رنگ آمیزی شده است. نمی توان گفت این بازی جهنمی پرمحتوا و اسیر کننده را به بازیکن ارائه می دهد، حتی موجودات عجیب غریب زیادی هم در آن وجود ندارند که برای شما دردسر ساز شوند. اما بعد از حضور در شهر و کوچه پس کوچه های تاریک، رفتن به جهنم یک شگفتی جالب در این بازی به شمار می رفت. The Darkness II بازیکن را به  جهنمی متروک، تو خالی و ساده می برد که در عین حال یکی از بخش های جذاب بازی محسوب می شود.



Diablo
  • سازنده: بلیزارد
  • سبک: اکشن نقش آفرینی، هک اند اسلش
بازی های جهنمی؛ آثاری که شما را به قلب دوزخ می برند

وقتی پای بلیزارد وسط باشد، باید ذهن خود را به سمت بهترین های فانتزی صنعت گیم ببریم. قصه Diablo در دنیایی خیالی به نام Sanctuary رخ می دهد. این مکان به دست اناریوس، فرشته مغرب، برای شیاطین و فرشته هایی که از کشمکش و ستیزه های میان بهشت و جهنم سوزان خسته شده اند، ساخته شده است. اشتراک منافع و اتحاد میان فرشتگان و شیاطین باعث خلق انسان ها شد. لیلیث، شیطان بزرگ، این مخلوقات را همانند خادمانی می دید که راه را برای حکومت کردن در  Sanctuary باز می کردند. اما این کار باعث تبعید او از دنیا شد. هنگامی که لیلیث به این دنیا بازگشت، از اهداف شیطانی خود دست نکشید. اما او توسط کشاورزی به نام الدیسین متوقف شد و دنیا برای مدتی نجات پیدا کرده بود.

برای جلوگیری از این اهداف شیطانی و از بین بردن تمامی تهدیدها، یکی دیگر از فرشتگان مغرب به نام تایریال سه شیطان نخست به نام های مفیستو، پادشاه کینه و نفرت، بَل، پادشاه نابودی و دیابلو، پادشاه وحشت و بلا را زندانی کرد. آن ها مدت طویلی زندانی بودند تا این که دیابلو توانست از میان موجودات فانی، با شخصی ارتباط برقرار کند و به دنیای بیرون از زندان دسترسی داشته باشد. در این میان قهرمانی برای از بین بردن او برخاست، اما این شیطان وحشت، از بدن این قهرمان شجاع به عنوان میزبان استفاده کرد و از این زندان همیشگی نجات یافت. حال این شیطان برادران خود را نجات داد و Worldstone را از بین برد؛ شیء عجیبی که برای پنهان ماندن Sanctuary از شر شیاطین و فرشتگان طراحی شده بود. حال مخلوقان عجیب و غریب پا به دنیای انسان ها گذاشتند و ماجرای بازی های Diablo آغاز شد.

قدم زدن و انجام ماموریت در سیاه چال زیرین شهر تریسترم «همان جایی که دیابلو و برادران او در آن مکان زندانی بودند» را فراموش نخواهید کرد. آرام آرام در این مکان مخوف قدم می زنید و به درب هایی می رسید که روح تان هم خبر ندارد چه چیز پشت آن ها است. به امید یافتن اشیاهای گران بها درب را باز می کنید اما با چیزی بسیار بد و شیطانی رو به رو می شوید؛ محل استراحت قصاب جهنمی. جنازه هایی نصف و نیمه، دیوارها و زمین های خون آلود و موجودی که دوست دارد شما را در حمام خونش غرق کند. Diablo شاید شما را به شکل کامل به جهنم نیاورد، اما این شیاطین هستند که دنیای بازی را همانند سکونت گاه خود با آتش و خون به جهنم تبدیل کرده اند. اتمسفری را که بازی Diablo به بازیکن منتقل می کند، شاید در کم تر بازی هم سبک دیگری بتوان یافت.



Saints Row: Get out of Hell
  • سازنده: وُلیشن، های وُلتاژ
  • سبک: اکشن ماجراجویی
بازی های جهنمی؛ آثاری که شما را به قلب دوزخ می برند

سری بازی های Saints Row جزو بازی هایی هستند که هیچ چیز را جدی نگرفته اند و به شکل جذابی با همه چیز و همه کَس شوخی می کنند. در این بازی جهان باز که شما آزادی عمل بسیار زیادی دارید، عضوی از گروه Saints یا پرهیزکاران هستید که در شماره های مختلف این بازی رفته رفته پیشرفت می کنید و حتی در یک قسمت، رییس جمهور کشور می شوید! Saints Row: Gat out of Hell یک نسخه فرعی از نسخه Saints Row IV به شمار می رود که بازیکن را در قالب گروه سِینت ها به جهنم می برد. داستان از جایی شروع می شود که سِینت ها در سفینه فضایی خود برای کینزی کِنسینگتون که یکی از شخصیت های اصلی بازی است، جشن تولد گرفته اند.

آن ها مشغول یک بازی به نام Ouija Board بودند که متعلق به آلیستر کراولی بوده است. می دانید کراولی در دنیای ما چه شخصی است؟ او شاعر و نویسنده ای بود که ادعا داشت آیواس، نماینده خدای جنگ و انتقام، سخنانی را به او وحی می کند که طی آن آیین تلما را بنیان گذاری کرده است. بله! Saint Row در این حد با همه شوخی دارد! بگذریم، آن ها مشغول این بازی بودند که به شکل ناخواسته و بی توجه با شیطان ارتباط برقرار می کنند. شیطان اعلام می کند که رییس آن ها با دختر او که جیزابل نام دارد ازدواج خواهد کرد و به همین منظور رییس سینت ها و دار و دسته اش که شامل جانی گَت (دیگر شخصیت قابل بازی) و کینزی می شوند را به جهنم می کشاند. حال این شما هستید که باید رییس را از شر شیطان بزرگ نجات دهید. این هم داستانی که بازی Saint Row ترتیب داده تا ما را به جهنم بفرستد!

اما جالب است بدانید که Saint Row: Gat Out of Hell به شکل فوق العاده ای جهنم را به تصویر کشیده است. جهنم شبیه به شهرهای معمولی با آسمان  خراش های زیادی است که البته در رگه های آن  آتش و مواد مذاب جریان دارد. دشمنان بازی نیز دقیقا حس درست موجودات شیطانی را القا می کنند. موجودات مختلفی از جنس خون و آتش و شیاطینی با بال های بزرگ و شاخ های عجیب و غریب. تقریبا اکثر بازی هایی که بخشی از آن ها مربوط به جهنم می شوند دارای داستانی خشن یا ناگوار هستند. اما Saint Row این موضوع را تغییر داده و به شیوه خود آن هم به شکلی درست جهنم را برای بازیکنان به تصویر کشیده است. در این بازی شما همانند کریتوس بال در می آورید، مثل یک رییس  روی صندلی خود که همراه با دو مینی گان تجهیز شده اند می نشینید و شلیک می کنید (Like a Boss!)  یا حتی سوار بر ماشین آمبولانس آژیر کنان به زیر گرفتن مخلوقین شیطانی خواهید پرداخت!



DANTE’S INFERNO
  • سازنده: استودیو ویسرال
  • سبک: هک اند اسلش، اکشن ماجراجویی
بازی های جهنمی؛ آثاری که شما را به قلب دوزخ می برند

بازی Dante’s Inferno شاید مشکلات فراوانی داشت که نمی توان از آن ها چشم پوشی کرد. اما به لطف داستانی که این بازی برای خود انتخاب کرده بود و با آن جهنم را به تصویر کشید، شایسته و لایق حضور در این لیست است. ماجراهای دانته از کتاب های کمدی الهی «The Divine Comedy» الهام گرفته شده است. این کتاب ها شرح وقایع سفر دانته به سه  قلمرو عظیم پس از مرگ به نام های جهنم، برزخ و بهشت است. اولین سفر دانته جایی نیست جز جهنم. دو قلمرو دیگر در این بازی حضور ندارند و ما فقط ماجراهای حضور دانته در جهنم را تجربه خواهیم کرد.

جالب است بدانید سری کتاب ها و چکامه های کمدی الهی یکی از عظیم ترین مکاتبات و ادبیات تاریخ بشریت هستند و منشا بسیاری از ماجراهای خیر و شری محسوب می شوند که در فیلم ها و بازی ها می بینید. در بازی Dante’s Inferno، دانته باید از ۹ طبقه جهنم عبور کند. در کتاب جهنم کمدی الهی، جهنم به شکلی مخروط مانند و پله پله تشبیه شده است که طبقات آن به سمت پایین و زیرین می رود و طبقه اصلی آن در عمیق ترین مرکز این مخروط قرار دارد. البته دانته برای عبور از این ۹ طبقه تک و تنها نبود و ویرژیل، شاعر کلاسیک رومی نیز راهنمای دانته برای گذر از این مسیر وحشت بود.

داستان از جایی شروع می شود که دانته در جنگلی تاریک گم شده است. او به دنبال معشوقه خود بئاتریس است. زنی که توسط لوسیفر به دام افتاده و باید او را از شر شیطان بزرگ نجات دهد، چرا که این شیطان نیاز به روح این زن دارد تا از نفرین و لعن خود آزاد شود. روح بئاتریس او را از بند رها می کند تا بر هر چیز و هر کسی که پرهیزکار و عادل است چیره شود و بر آنان حکومت و ستمگری کند. دانته باید به عمق جهنم برود، از هر طبقه ای که موجودات عجیب و غریب در آن پرسه می زنند عبور کند و با لوسیفر رو به رو شود و بئاتریس بی گناه را نجات دهد. در هر مرحله از جهنم که وارد می شوید با حس و حال متفاوت رو به رو خواهید شد. تاریک و سرد، آتش و خون و  همه چیز در هر طبقه سر جای خود قرار دارد.

همچنین دشمنانی که با آن ها رو به رو خواهید شد، علاوه بر موجودات جهنمی، مخلوقانی خواهند بود که در جهنم تاوان اشتباهات خود را در دنیا می پردازند. هر گاه با آن ها رو به رو شوید، دو انتخاب پیش رو خواهید داشت، مجازات یا عفو. با انتخاب هر یک از این گزینه ها سرنوشت این مخلوقین را رقم خواهید زد. یکی از دلایل شکست این بازی قرار گرفتن Dante’s Inferno در موقعیت بدی بود  که  با بازی God of War مقایسه می شد، اما به هر حال توانست شکلی جذاب از جهنم را در قالب یک بازی ویدیویی به نمایش درآورد.



GOD OF WAR
  • سازنده: سانتا مونیکا
  • سبک: اکشن ماجراجویی، هک اند اسلش
بازی های جهنمی؛ آثاری که شما را به قلب دوزخ می برند

بازی God of War ساخته استودیو سانتا مونیکا از جمله بازی های فراموش نشدنی است که شما را در مقابل تمام خدایان یونان قرار می دهد تا سر حد جنون آن ها را خونین و مالی کنید! بازی داستان کریتوس، شخصیت اصلی این اثر را بیان می کند. او جنگجویی نیرومند است که به خدایان یونان خدمت می کند و همه او را یکی از فرماندهای موفق ارتش یونان می دانند. روایت God of War  تماما بر اساس انتقامات خونین بنا شده است. اَرس پسر زئوس و برادر آتنا، سعی در سو استفاده از کریتوس کرده و با تهدید قتل دختر و همسرش او را در بند نگه داشته است. روزی کریتوس به خانه باز می گردد و تنها چیزی که در خانه با آن رو به رو می شود بدن بی جان دختر و همسرش است.

حال او هیچ چیز برای از دست دادن ندارد و اریس مورد هدف اصلی کریتوس خشمگین قرار می گیرد. یکی از مراحلی که کریتوس برای راه انتقام خود باید به آن جا سفر می کرد جایی نبود جز جهنم. البته علاوه بر جهنم، این مکان ب نام دنیای زیرین هم شناخته می شود، جایی که مردگان در آن سقوط می کنند و به سمت خدایانی می روند که تشنه مجازات  اعمال آن ها در دنیا هستند. کریتوس چندین و چند بار به این مکان سفر کرده است. در قسمت اول سری God of War همراه با دیگر ارواح دنیا به دنیای زیرین سقوط می کند که البته او به همین راحتی ها تسلیم نشده و این مکان جایی نبود که کریتوس کار خود را به پایان برساند. جهنم در قسمت اول این سری با دیگر قسمت های موفق God of War کمی فرق داشت و اکثر بخش های آن با تِمی قرمز از گوشت و استخوان تزیین شده بود. در God of War II، بعد از این که زئوس کریتوس را توسط شمشیرهای الیمپوس از بین می برد، دستان هیدِس، خدای جهنم، جنازه او را به دنیای زیرین می کشاند. اما کریتوس بسیار خوش شانس بود.

او در دنیای زیرین با گایا، یکی از کهن ترین خدایان یونان و تجسم شخصیت زمین، رو به رو می شود و این فرصت را به دست می آورد تا خود را به سطح زمین برساند. البته تصویر جهنم در این قسمت کمی متفاوت است. کریتوس در این مرحله باید ار این دیوار به آن دیوار می پرید و دستان هیدیس را نابود می کرد تا به سطح زمین برسد. اما اوج کار جایی نبود جز God of War III. پس از ماجراهایی، کریتوس به رودخانه Styx سقوط می کند و شمشیرهای اُلیمپوس را از دست می دهد. او قدرت خود را از دست داده و به شدت مجروح شده است، چرا که هیدیس تمام قدرت های او را سلب کرده است. کریتوس برای آخرین نبرد خود با زئوس باید یک کار ناتمام را به انجام می رساند؛ کشتن هیدیس، فرمانروای مردگان و جهان زیرین. God of War یکی از بازی هایی بود که جهنم را به جذاب ترین و خونین ترین شکل ممکن به تصویر کشید.



Shadows of the Damned
  • سازنده: گرس هاپر
  • سبک: اکشن
بازی های جهنمی؛ آثاری که شما را به قلب دوزخ می برند

هنگامی که شاهد بازی های آنچنان متفاوتی در سبک تیراندازی سوم شخص نبودیم، این بازی Shadows of the Damned بود که با سبک و سیاق خاص خود، اثری با حس و حال متفاوت را ارایه داد. داستان از جایی شروع می شود که گارسیا باید به جهنم سفر کند. او یک شکارچی اهریمن است و باید برای بازپس گرفتن دوست ربوده شده اش به نام پائولا از شر شیطان، همراه با رفیق فابریک خود جانسون به دل سیاهی جهنم بزند. بازی نکات ویژه و بسیار جذابی را در خود گنجانده است.

یکی از این نکات برجسته چیزی نیست جز جانسون، دوست گارسیا. او یک جمجمه دَهَن گشاد است که قادر به تغییر شکل به انواع و اقسام ابزارهای به درد بخور است. اسلحه های مختلف، مشعل و حتی یک موتورسیکلت از جمله چیزهایی است که این جانسون بد دهن قادر به شکل گیری آن ها است. جهنم در این بازی چهره ای متفاوت و جالب به خود گرفته است و همیشه با آتش و خون سر و کار ندارید. شما از دهکده های خالی از سکنه، شهری متروک، قبرستان های تاریک و خیلی  از مکان های دیگر عبور خواهید کرد که با تِم وحشت روان شناختی طراحی شده اند. در اصل می توان در این بازی جهنم را این گونه فرض کرد که سازنده بازی زمین را به چند قرن قبل برده و ظاهر و شکل آن را تبدیل به جهنم کرده است. ظاهر مکان های بازی زمینه ای قدیمی دارند، ساختمان های کهنه، خیابان های سنگ فرش شده، بشکه ها و اجسام چوبی همگی در کنار خون و شیاطین و جنازه ، جهنم این بازی را شکل داده اند.

طراحی دشمنان در بازی مضحک و مسخره آمیز است، البته نه از آن نوعی که نکته منفی به شمار  می رود، بر عکس از کشتن آن ها لذت می برید. دشمن اصلی بازی که پائولا را دزدیده فِلمینگ نام دارد. او ۶ چشم و ۴ دماغ دارد و یک شیطان بد دهن است، همچنین برخی شیاطین در بازی سوار اسب می شوند و بسیاری از آن ها ظاهری متفاوت به آن شیاطینی که در ذهن خود پرورش داده اید دارند. چند بازی وجود دارد که اجازه می دهد همراه با دوست بی ادب خود که جز او کسی را ندارید به دل جهنم شیرجه بزنید تا دوست خود را نجات دهید؟ Shadow of the Damned غیر عادی ترین و البته رنگی ترین جهنم بازی های ویدیویی را در خود جای داده و هر آن چه که در یک بازی متفاوت نیاز دارید در این اثر وجود دارد.



DOOM
  • سازنده: اید سافت ور
  • سبک: اول شخص تیراندازی
بازی های جهنمی؛ آثاری که شما را به قلب دوزخ می برند

Doom را می توان معادل یک جهنم مدرن دانست. شیاطین با انواع و اقسام اشکال زره پوشیده اند و اسلحه های مرگباری به دست می گیرند. بازی Doom شما را دعوت به دو جهنم متفاوت می کند؛ مریخ و برزخ. با این که بیشتر مراحل اصلی بازی در سیاره سرخ مریخ رخ می دهد، اما حضور شیاطین باعث شده تا جهنمی جدید در آن شکل بگیرد. اما در کنار آن، این بازی شما را به خود جهنم نیز می برد، جایی که گوشت و خون از شعله های آتش سوزان تر هستند. جهنم Doom با تعداد گوناگون و وسیعی از مخلوقین عجیب و غریب لبریز شده است. از ارواح گم شده و زامبی ها گرفته تا درنده های شیطانی و اهریمن های سایبری. خیلی از آن ها زمانی انسان بوده اند و خیلی های دیگر در جهنم متولد شده اند.

البته در هر یک از نسخه های  Doom، جهنمی متفاوت را دیده ایم. در نسخه اورجینال این بازی شاهد جهنمی با آسمانی آتشین، کلیساهای شیطانی و استخرهای خون بودیم و همچنین در و دیوارهای جهنم با گوشت و استخوان انسان ها چیده شده اند. اما با پیشرفت تکنولوژی در ساخت شماره سوم این بازی، جهنم معنای دیگری به خود گرفت. بر خلاف Doom کلاسیک، در سومین قسمت از این بازی خونین شاهد اتمسفری بسیار پر سر و صدا در جهنم هستیم. گریه و فریاد ارواح محکوم شده تمامی ندارد و گرمای مواد مذاب ایستادن در جهنم را غیر قابل تحمل کرده است. هر شخصی که وارد این جهنم می شود با انرژی خاص فیزیکی رو به رو می شود که شباهت زیادی به آدرنالین دارد و حس دیوانه واری به آن ها دست می دهد.

از آن گذشته، موجودات عجیب در آن به شما امان نمی دهند و تا مرگ شما را نبینند آرام نمی شوند. Doom کاری را انجام داده که هر بازی ترسناکی باید به آن پایبند باشد؛ تمرکز روی اتمسفر و فضاسازی. شاید این بازی ترسناک نباشد و بیشتر دلهره ایجاد کند، اما هرگز نمی توان انکار کرد که این بازی المان های موفقی از سبک بازی های ترسناک را در دل جهنم  خود جای داده است. همچنین نسخه جدید بازی Doom به زودی منتشر خواهد شد و آن طور که به نظر می رسد قرار است باز هم شاهد دگرگونی های عجیبی از جهنم نسبت به نسخه های قبل باشیم، دگرگونی هایی خشن تر، مرگبارتر و خونین تر.



SILENT HILL
  • سازنده: کونامی
  • سبک: بقا ترسناک
بازی های جهنمی؛ آثاری که شما را به قلب دوزخ می برند

تصور کنید در شهر مه آلود Silent Hill هستید. در خیابان های سرد و صامت آن قدم می زنید. از همه چیز بی خبر هستید و نمی دانید دو متر جلوتر چه چیز انتظار شما را می کشد. وقتی همه چیز در حالتی قرار گرفته که ترس و وحشت زیر پوست شما هم نفوذ کرده، ناگهان صدای آژیری عجیب و مرموز به گوش می خورد، آسمان تاریک و قرمز می شود، هر چیزی که می بینید، از دیوارها گرفته تا لاشه ماشین های فرسوده، آرام آرام پوسته پوسته می شوند و ظاهری زنگ زده به خود می گیرند و وقتی که فکر می کنید همه چیز آرام گرفته، موجوداتی عجیب و مرموز از گوشه کنار شهر بیرون می آیند و بدترین کابوس شما را رقم می زنند. شاید همه چیز استعاره باشد، اما Silent Hill از هر نظر شکل واقعی ترس جهنم را به تصویر می کشد.

لحظه ای که دنیای آرام و ترسناک بازی هنگام به صدا در آمدن آژیر تبدیل به دنیایی دیگر می شود، کابوسی ترسناک برای شخصیت بازی و بازیکن رقم می خورد. داستان اصلی این سری اکثرا  به کشمکش احساسات و گناهان کاراکتر اصلی مربوط می شود. از همین رو، پیکر و صورت مخلوقین بازی، ترشحات خونین روی دیوارها، محیط عجیب و ترسناک و در آخر، شکنجه های روحی و روانی موجود در Silent Hill همگی سیمایی جهنمی از گناه و اشتباهات شخصیت بازی ارائه می دهند. در سری Silent Hill داستان و نمایش واقعی گناه و مجازات آن همیشه در اولویت قرار داشته است.

 Silent Hill همانند بازی Shadow of the Damned یا Doom مستقیما شما را به جهنم نمی برد تا تمام موجودات را قتل عام کنید، Silent Hill همانند God of War و Dante’s Inferno به شما اجازه نمی دهد تا خدایان خیالی را شکنجه دهید و جهنم را برای آن ها به مکانی عذاب آور تبدیل کنید؛ بر عکس این جهنم است که به سراغ شما می آید، جهنمی که برای اشتباهات و گناه هایی که مرتکب شده اید به سمت شما می آید. Silent Hill اثری است که به ترسناک بودن خود معروف است اما این را هم به راحتی می توان گفت که این اثر شاید واقعی ترین جهنم دنیای بازی ها را به تصویر کشیده است.


ویدیو مرتبط :
چرا اکثراصحاب پیامبر ص را به جهنم می برند؟(هشدار)

خواندن این مطلب را به شما پیشنهاد میکنیم :

روایت بازیکن سابق پرسپولیس از بازی در سریال سروش صحت / جمشیدی: آگاهانه با خودم شوخی کردم/ با پیمان قاسم‌خانی در حیطه طنز تا جهنم هم می‌روم



تلویزیون - پژمان جشیدی فوتبالیست سابق تیم پرسپولیس و بازیگر سریال «پژمان»می گویددر این سریال به بسیاری از واقیعت‌های عرصه فوتبال پرداخته شده است.

روایت بازیکن سابق پرسپولیس از بازی در سریال سروش صحت

بهناز شیربانی: پخش سریال «پژمان» از نوروز 92 به زمان دیگری موکول شد.این سریال که به قلم پیمان و محراب قاسم‌خانی نوشته شده و سروش صحت کارگردانی آن را بر عهده دارد، روایتگر داستان زندگی پژمان جمشیدی ستاره سابق فوتبال است که برای چهارمین فصل متوالی موفق نشده برای خودش یک تیم پیدا کند. به همین دلیل بتدریج وارد دورانی می‌شود که کمتر کسی او را در خیابان می‌شناسد. در واقع او نمی‌تواند از امتیازات شهرت خودش استفاده کند، اما هنوز در حال و هوای دوران شهرت زندگی می‌کند و نمی‌خواهد قبول کند که این دوران به پایان رسیده است تا این‌ که پس از سال‌ها تصمیم می‌گیرد برای ادامه زندگی، نزد خانواده‌اش بر‌گردد. حالا پژمان در سی و پنج سالگی خودش را آماده شروع یک زندگی جدید می‌کند. پژمان جمشیدی بازیکن سابق تیم پرسپولیس نقش اصلی این سریال را بازی می کند و به گفته خودش کاملا آگاهانه با خودش شوخی کرده است؛ چرا که این سریال به بسیاری از واقعیت‌های عرصه فوتبال اشاره می‌کند. پژمان جمشیدی در این سریال مقابل بازیگرانی چون سام درخشانی، بهاره رهنما، شقایق دهقان، هوشنگ حریرچیان، بیژن بنفشه‌خواه و رضا کریمی ایفای نقش می‌کند.سریال«پژمان»در حال حاضر مراحل تصویر برداری را پشت سر می گذارد،پیش از پخش این سریال با پژمان جمشیدی گفت و گویی داشتیم که در ادامه می‌خوانید:

 

روایت بازیکن سابق پرسپولیس از بازی در سریال سروش صحت

 آقای جمشیدی فوتبالیست یا بازیگر؟

قطعا هویت من ورزشی است. زمان، وقت و انرژی زیادی را برای آن صرف کردم، شکل‌گیری سریال «پژمان» و بازی در آن پیشنهادی بود که طرح اولیه‌اش را خودم به پیمان قاسم خانی دادم. موضوعی بود که همیشه به آن فکر می‌کردم، که یک فوتبالیست بعد از پایان دوران حرفه‌ای خود، شرایط زندگی‌اش کاملا تغییر می‌کند. چرا که به نظر من زندگی یک ورزشکار یا کسی که در طول زندگی‌اش توجه بسیاری از مردم به سمتش بوده، با یک فرد معمولی فرق می‌کند و وجود چنین موقعیتی اتفاقات عجیب و غریبی را مثلا برای یک ورزشکار به همراه دارد. خوشبخانه سال‌ها است که من افتخار دوستی با پیمان قاسم خانی را دارم و طرح قصه یک فوتبالیست را که بعد از تمام شدن دوران اوجش، اتفاقات عجیبی را تجربه می‌کند، با او در میان گذاشتم. پیمان هم علاقه‌مند بود، روی این ایده و طرح کار کند. تا اینکه بالاخره این طرح را با مدیران تلویزیون در میان گذاشت و آن‌ها علاقمند شدند تا این سریال ساخته شود.

بازی در این سریال چطور اتفاق افتاد؟

وقتی پیمان نگارش فیلمنامه را تمام کرد، به من گفت «دوست داری تو این سریال بازی کنی؟» من هم در پاسخ گفتم که قضیه فقط دوست داشتن نیست و من هیچ ذهنیتی از بازیگری ندارم. پیمان هم گفت «به من اعتماد کن، من کمکت می‌کنم» و چه چیزی برای من بالاتراز اعتماد به پیمان قاسم خانی. در حیطه طنز اگر پیمان قاسم خانی جهنم هم برود با او می‌روم. من هیچ ادعایی در زمینه بازیگری ندارم. وقتی دوستانم یا مردم از من درباره بازی در این سریال یا کیفیت آن می‌پرسند، نمی‌دانم چه جوابی بدهم؛ چرا که علم این کار را ندارم. درست است که بخش زیادی از هنر ذاتی است، اما من فکر می‌کنم که داشتن تحصیلات آکادمیک در این زمینه نیز لازم است.

پژمان جمشیدی،سام درخشانی و رضا کریمی در نمایی از سریال«پژمان»

سروش صحت می‌گوید بعد از پخش این سریال پیشنهادات بازیگری بسیاری خواهید داشت. شما چه فکر می‌کنید؟

سروش صحت، پیمان، محراب قاسم‌خانی و همه بچه‌هایی که با من سر این سریال همکار هستند، لطف زیادی به من دارند. من به بودن در کنار دوستانی که در کارشان حرفه‌ای هستند افتخار می‌کنم. به نظر در این سریال همه چیز دست به دست هم داد تا بستر راحتی برای من در این کار به‌وجود آید. پیمان و محراب قاسم‌خانی از دوستان عزیز من هستند که عاشقانه دوستشان دارم ودر کارشان بهترین هستند. محسن چگینی تهیه کننده و سروش صحت کارگردان این سریال هم از دوستان بسیار خوب من هستند. به واسطه دوستی با پیمان و محراب، رفت و آمد خانوادگی هم با آن‌ها دارم و شقایق دهقان و بهاره رهنما را سال‌ها است می‌شناسم.

 از اول قرار بود پوریا پورسرخ دراین سریال حضور داشته باشد که او هم از دوستان خوب من است و نقش وحید را بازی کند که متاسفانه به دلیل مشغله‌هایی که داشت از گروه جدا شد و سام درخشانی جایگزین او شد، بخاطر دوستی چندین ساله با سام همدیگر را خوب می‌شناسیم .حقیقتا اگر بازیگران این کار کوچکترین حسادتی داشتند نمی گذاشتند بازی من دیده شود و یا شاید حاضر نمی شدند که مقابل یک نابازیگر حضور داشته باشند اما همه بازیگران این سریال به بهتر شدن بازی من کمک کردند خصوصا سام درخشانی که بیشترین بازی را مقابل او داشتم.زینب نصر الهی برنامه ریز کار و همه عوامل پشت صحنه هم کمک زیادی به من کردند و از همه آنها سپاسگذارم . از طرف دیگر به دلیل حضور دو خانواده قاسم خانی در این سریال جمع ما کاملا خانوادگی است. روز اولی که ساخت این سریال رسما آغاز شد، من از همه بابت آماتور بودنم عذر خواهی کردم، و هیچوقت محبت و تحمل‌های عوامل این سریال را فراموش نمی‌کنم.

از الان به بعد باید منتظر کارهای بعدی شما در زمینه بازیگری باشیم؟

واقعا نمی‌دانم که بازیگری را ادامه خواهم داد یا خیر؟ عشق اول زندگی من فوتبال بوده و هست، و اصلا به این که در آینده بتوانم ازحرفه بازیگری درآمد زایی بکنم فکر نکردم. اما علاقه زیادی هم به بازیگری دارم.

 

روایت بازیکن سابق پرسپولیس از بازی در سریال سروش صحت

 

این اولین بار است که یک فوتبالیست با خودش و زندگی حرفه ای‌اش در قالب یک سریال طنز، شوخی می‌کند. فکر می‌کنید عملکرد شما چه بازتابی بین مردم یا دوستانتان خواهد داشت؟

نام این سریال پشینهاد پیمان قاسم‌خانی بود و من هم قبول کردم. در این سریال من با کمال میل با خودم شوخی کردم. پژمان جمشیدی نمی‌تواند ادعا کند که مثلا جایگاه علی دایی را دارد و نمی‌تواند جایگاهی پایین‌تر از او هم داشته باشد. من به هر آرزویی که در زندگی داشتم رسیدم. اگر به بالا‌تر ازجایگاهی که دارم دست پیدا نکردم، از کم خواهی خودم بوده و برای همین فکر می‌کنم، بی‌هیچ عقده‌ای و کاملا آگاهانه با خودم شوخی کردم. من ساعت‌ها با پیمان درباره این نقش صحبت کردم که یک شخصیت دوست داشتنی خلق شود.

به نظرم کسانی که از این سریال استقبال می‌کنند، آدم‌هایی روشنی هستند و توانایی رویارویی با واقعیت را دارند. این سریال به هیچ فوتبالیستی بی‌احترامی نکرده است. در سریال «پژمان» من نقش یک فوتبالیست لوده را بازی می‌کنم. در این سریال به خیلی از واقیعت‌های عرصه فوتبال پرداخته شده است، بدون این که به کسی توهین شود. ما اسم خیلی از فوتبالیست‌ها رادر این سریال آوردیم که افراد بزرگ و نام آشنایی در این عرصه هستند. علی دایی بزرگ‌ترین فوتبالیست ما است که در سریال زیاد به نام او اشاره شده است. بهروز رهبری فر، علی موسوی، حمید درخشان ،محمد محمدی ،حسین ماهینی،آرش برهانی ،خسرو حیدری هم از جمله چهره‌هایی هستند که در این سریال حضور دارند. در این سریال ما به حواشی فوتبال نپرداختیم و تنها قصه زندگی خصوصی یک ستاره فوتبال را روایت کردیم که دوران حرفه ای‌اش تمام شده.

 تا پیش از بازی در سریال «پژمان» تجربه بازیگری داشتید؟

چندین بار به واسطه دوستی که با برادران قاسم‌خانی دارم پیشنهاداتی برای بازیگری داشتم. سر سریال «شب‌های برره» گریم هم شدم، اما از آقای مدیری و پیمان عذرخواهی کردم؛ چرا که احساس می‌کردم در زمانی که فوتبال بازی می‌کنم بهتر است به کار دیگری مشغول نباشم. در «ساختمان پزشکان» یک سکانس بازی کردم که اصلا نمی‌شود اسمش را تجربه بازیگری گذاشت. اما به طور حرفه‌ای تجربه این کار طاقت فرسا را به این شکل نداشتم. بازیگری کار بسیار سختی است و تفاوتش با فوتبال این است که یک فوتبالیست برنامه ریزی خاصی برای زندگی‌اش دارد. اما در بازیگری خیلی نظم دقیقی از این جهت که زمان مشخصی برای حضورتان سر صحنه وجود داشته باشد، نیست و این سخت‌ترین بخش کار است.

 به هر حال سریال «پژمان» به زندگی شخصی یک فوتبالیست می‌پردازد، در تلویزیون هم کم نبوده است مواردی که بعد از پخش سریال عده‌ای از صنوف و اقشار مختلف به تصویری که سریال از آن‌ها نشان داده است، معترض بوده‌اند، فکر می‌کنید برای شما و سریال نیز در آینده چنین اتفاقی خواهد افتاد؟

چیزی که مطمئنم در آینده با آن روبرو می‌شوم -در کنار همه تعریف و تمجید‌هایی که ممکن است از این سریال شود- انتقاد از حضورم در این سریال و مسائلی است که در آن مطرح می‌شود. در زمانی که فوتبال هم بازی می‌کردم، خیلی به تعریف و تمجید‌ها توجهی نمی‌کردم؛ چرا که اعتقاد دارم زندگی یک خاطره است و این روزهای خوب هم سریع می‌گذرد، همانطور که دوران فوتبالیست بودنم سریع گذشت. یقین دارم نقدهای بسیار تند و آزار دهنده‌ای در زمان پخش به من خواهد شد. شاید عده‌ای بگویند بخاطر شهرت بازیگر شد و خواست خودش را سر زبان‌ها بندازد! و قبول کرده با خودش شوخی کند. من در زندگیم از این مسائل و حرف و حدیث‌ها رد شدم. افتخار می‌کنم فوتبالیست بودم و در آن حرفه به جایگاهی رسیدم ودر تیمی مثل پرسپولیس به عنوان تیمی که پر طرفدار‌ترین تیم ایران است، بازی کردم، و حتی افتخار می‌کنم مقابل رقیبی به اسم استقلال بازی کردم که نیمی از مردم ایران عاشقانه دوستش دارند و این‌ها افتخارات ابدی زندگی من است. اما از همین الان و قبل از پخش سریال می‌گویم اصلا خودم را بازیگر یا هنرمند نمی‌دانم. طرح قصه این سریال یک دغدغه ذهنی بود و از شانس خوبم به یک طرح نوشتاری تبدیل شد و من نقش اصلی آن را بازی کردم.

 منبع:خبرآنلاین