متفرقه


2 دقیقه پیش

با زخم های زندگی چه کنیم؟

در این سلسله مطالب مباحثی درباره زندگی معنای زندگی روابط و احساسات و ... توسط دکتر شیری ارائه خواهد شد. صبح بخیر: ممکن است شما هم مانند بسیاری از افراد جامعه برای حل مشکلات ...
2 دقیقه پیش

نظر آیت‌الله محقق داماد درمورد سید حسن

آیت الله سید مصطفی محقق داماد، برادر حضرت آیت الله سید علی محقق داماد در پاسخ به سئوالی در خصوص اجتهاد آیت الله سید حسن خمینی، گفت: نظر بنده در مورد ایشان همان نظر اخوی ...

چرا گاهی از عبادت لذت نمی بریم؟



 

 

چرا گاهی از عبادت لذت نمی بریم؟

 

اگر بخواهیم از عبادت لذت ببریم، باید از مال حرام به شدّت بپرهیزیم.پ رستش، نوعی رابطه است که بین انسان و معبود او تحقق پیدا می کند. انسان، این نوعِ خاص از رابطه را که ستایشگرانه و سپاسگزارانه است، تنها با خدای خود برقرار می کند. چنین رابطه‌ای بین انسان و غیر خدا، نه شدنی است و نه جایز؛ چرا که صورت کامل این ارتباط عبادی، آگاهانه و دارای ملاک و معیار بودن آن است.



شناخت خدای یگانه، به عنوان کاملترین ذات، با کاملترین صفات و منزّه از هر گونه عیب و نقص و نیز شناخت رابطه او با جهان، واکنشی را در انسان ایجاد می‌کند که از آن به پرستش و عبادت تعبیر می‌شود و با توجه به این ویژگی است که هیچ مخلوقی در مقام پرستش، نمی تواند معبود انسان واقع شود. از این رو، قرآن کریم تأکید می کند و اصرار می ورزد که پرستش، مخصوص خداست و باید برای خدا باشد و هیچ گناهی هم مانند شرک به خدا نیست.



حسّ پرستش و نیاز به عبادت یکی از اصیل ترین تجلّیات روح و مهم ترین ابعاد وجود آدمی است. مطالعه آثار به جا مانده از زندگی انسان در طول تاریخ، نشان می دهد که هر جا انسان بوده، پرستش هم وجود داشته است؛ گرچه شکل و نوع و روش عبادت و پرستش و معبودها، تغییر یافته است.



بر این اساس، می توان گفت پرستش و عبادت، در وجود انسان ریشه دارد و پیامبران الهی هم اصل پرستش را نیاورده‌اند؛ بلکه نوع پرستش را به انسان آموختند و آنها را از پرستش و عبادت غیرخدا باز داشتند. بر این اساس، پیام قرآن این است که ای انسان، ربّ خود و پروردگارت را بپرست که او تو و جهانیان را آفریده است و زمام امورشان را به دست دارد.



اما با تمام این گزاره‌ها سوال اینجاست که با توجه به اینکه انسان به صورت فطری عبادت را دوست دارد، چرا ما از عبادت خود لذت نمی‌بریم؟



کسی که جز حلال نمی‌خورد و جز به حلال نمی‌اندیشد، حتما از عبادت لذت می‌برد.



حضرت آیت الله جوادی آملی در پاسخ این سوال می‌فرمایند:

گرایش به خدا فطری است؛ ولی شهوت و غضب هم، به عنوان ابزار کار در نهاد ما وجود دارد. انسان عاقل این دو را تعدیل می‌کند؛ نه تعطیل؛ ولی انسان جاهل شهوت و غضب را امیر فطرت خویش می‌سازد و به این ترتیب، فطرت در میان غرایز دفن می‌شود و از فطرت مدفون نیز کاری ساخته نیست: "وَ قَد خَابَ مَن دَسَّیهَا1. هر که نفس خویش را با گناه پرورید، ناکام ماند".



اگر کسی نفس ملهمه را که به توحید گرایش دارد، دفن کند، دیگر اثر آن را نمی‌بیند و از عبادت خود لذت نمی‌برد.


اگر بخواهیم از عبادت لذت ببریم، باید از مال حرام به شدّت بپرهیزیم. کسی که جز حلال نمی‌خورد و جز به حلال نمی‌اندیشد، حتما از عبادت لذت می‌برد.



همان‌طور که انسان گرفتار سرماخوردگی و گرفتگی بینی، از بوی خوش لذت نمی‌برد، و چشم ضعیف و کم نور، لذت مشاهده مناظره زیبا را در نمی‌یابد، انسان گنه‌کار نیز از عبادت لذت نمی‌برد. تنها فطرت شفاف و شکوفا، از عبادت لذت می‌برد.

 

 

 


ویدیو مرتبط :
هلالی:در بدریم مسافریم بیاید بریم بریم به شهر آرزو

خواندن این مطلب را به شما پیشنهاد میکنیم :

چگونه با کفشهای پاشنه بلند راحتر راه بریم؟



 


چگونه با کفشهای پاشنه بلند راحتر ره بریم؟

 

 

چگونه با کفشهای پاشنه بلند راحتر راه بریم

 

 

اگر شما به پوشیدن کفش های پاشنه بلند عادت ندارید، برایتان مشکل است که بدون افتادن و لغزیدن حرکت کنید. در اینجا نکاتی را بیان می کنیم که به شما کمک می کند تا بدون افتادن، بتوانید با کفش پاشنه بلند راه بروید.

 

 

1-مطمئن بشوید که کفش پاشنه بلند کاملا اندازه پای شما است. این نخستین نکته در راه رفتن با کفش های پاشنه دار است. کفشی را انتخاب کنید که مناسب و اندازه پای شما است. اگر کفشتان خیلی بزرگ باشد، این خطر وجود دارد که پای شما بلغزد و زمین بخورید، زیرا پای شما در این کفش سر می خورد. اگر هم کفش خیلی تنگ باشد، راحت نیست و شما به شکلی غیر طبیعی راه خواهید رفت.

 

 

۲-پیش از بیرون رفتن از خانه تمرین کنید. اگر به تازگی کفش پاشنه بلند می پوشید، زمانی را برای تمرین صرف کنید و در اتاق خودتان که کسی شاهد راه رفتن ناجور شما نیست، این کار را انجام بدهید. راه رفتن را بر روی سطح فرش شده و سطح سخت و سرامیکی امتحان کنید. سپس بالا و پایین رفتن از پله ها را تمرین کنید تا زمانی که در کفش های پاشنه بلند خود احساس راحتی کنید.

 

 

3-حالا وقت آن رسیده است که کفش ها را بیرون از خانه بپوشید. وقتی در راه رفتن با این نوع کفش ها در خانه مهارت پیدا کردید، کفش ها را بیرون از خانه برای مدت کوتاهی بپوشید. اگر می خواهید زمان طولانی را بیرون از خانه باشید، یا هر موقعیتی که باید بسیار تحرک و فعالیت داشته باشید، کفش پاشنه بلندتان را نپوشید. پس از اینکه مهارت کافی کسب کردید، می توانید این کارها را انجام بدهید.

 

 

4-آخرین آزمایش: پس از پشت سر گذاشتن سه مرحله اول، نوبت آخرین آزمایش است. کفش های پاشنه بلندتان را بپوشید و با آنها برقصید. اگر بتوانید بدون زمین خوردن به راحتی حرکات موزون انجام دهید، شما در این کار حرفه ای شده اید. به شما تبریک می گوییم.

 

 

۵-اعتماد به نفس داشته باشید. هنگام قدم زدن با کفش های پاشنه بلند، اعتماد به نفس خود را حفظ کنید. وضعیت و رفتار شما نیمی از موفقیت شما است.

 

 

۶-تمرین را رها نکنید. حداقل یکبار در هفته کفش های پاشنه بلند خود را بپوشید.

 

 

۷-کفش هایی که پاشنه های فوق العاده بلندی دارند، انتخاب نکنید. افراد بسیار کمی می توانند با پاشنه ۱۵ سانتی به خوبی راه بروند. علاوه براین شما با پوشیدن چنین کفشی، احساس سرگیجه خواهید کرد.