متفرقه


2 دقیقه پیش

با زخم های زندگی چه کنیم؟

در این سلسله مطالب مباحثی درباره زندگی معنای زندگی روابط و احساسات و ... توسط دکتر شیری ارائه خواهد شد. صبح بخیر: ممکن است شما هم مانند بسیاری از افراد جامعه برای حل مشکلات ...
2 دقیقه پیش

نظر آیت‌الله محقق داماد درمورد سید حسن

آیت الله سید مصطفی محقق داماد، برادر حضرت آیت الله سید علی محقق داماد در پاسخ به سئوالی در خصوص اجتهاد آیت الله سید حسن خمینی، گفت: نظر بنده در مورد ایشان همان نظر اخوی ...

حکمت شماره 152



متن عربی حکمت نهج البلاغه

وَ قالَ عَلَیْهِ السَّلامُ: ‏مَنْ‏ ‏مَلَکَ‏ ‏‏اسْتَأْثَرَ‏، وَ مَنِ اسْتَبَدَّ بِرَأْیِهِ هَلَکَ وَ مَنْ شاوَرَ الرَّجالَ شارَکَها فِى عُقُولِها.

ترجمه فارسی حکمت نهج البلاغه

ترجمه دشتی

و درود خدا بر او فرمود: هر کس قدرت به دست آورد، زورگویی دارد. و درود خدا بر او فرمود: هر کس خودرای شد به هلاکت رسید، و هر کس با دیگران مشورت کرد، در عقلهای آنان شریک شد.

ترجمه فیض الاسلام

امام علیه‏السلام (درباره مشورت) فرموده است: هر که (بر چیزی) دست یافت خود رای می‏شود (به رای و اندیشه دیگران بی‏اعتناء گردد) و هر که خودرایی نمود (در کار مشورت نکرد) تباه گشت، و هر که با مردان (با تجربه) شور نماید با خردهاشان شرکت می‏کند (و هویدا است که حکم چند عقل در هر کار از حکم یک عقل سودمند و شایسته‏تر است).

ترجمه سید جعفر شهیدی

(و فرمود:) هر که بر ملک دست یافت تنها خود را دید و از دیگران رو بتافت. (و فرمود:) هر که خود رای گردید به هلاکت رسید، و هر که با مردمان رای برانداخت خود را در خرد آنان شریک ساخت.


ویدیو مرتبط :
حکمت

خواندن این مطلب را به شما پیشنهاد میکنیم :

حکمت شماره 52



متن عربی حکمت نهج البلاغه
وَ قالَ عَلَیْهِ السَّلامُ: الصَّبْرُ صَبْرانِ: صَبْرٌ عَلى ما تَکْرَهُ، وَ صَبْرٌ عَمَّا تُحِبُّ.
ترجمه فارسی حکمت نهج البلاغه

ترجمه دشتی

و درود خدا بر او فرمود: شکیبایی دو گونه است، شکیبایی بر آنچه خوش نمی‏داری، و شکیبایی از آنچه دوست می‏داری.

ترجمه فیض الاسلام

امام علیه‏السلام (درباره شکیبائی) فرموده است: شکیبائی دو جور است: (یکی) شکیبائی بر آنچه نمی‏پسندی (که این نوع از شکیبائی از شجاعت و دلاوری است) و (دیگر) شکیبائی از آنچه دوست داری (که این نوع از صبر از عفت و پاکدامنی است).

ترجمه سید جعفر شهیدی

(و فرمود:) شکیبایی دو گونه است: شکیبایی بر آنچه خوش نمی‏شماری و شکیبایی از آنچه آن را دوست می‏داری.