سلامت


2 دقیقه پیش

نشانه ها و عوارض کمبود ویتامین‌ها در بدن

ویتامین‌ها نقش مهمی‌ را در بدن انسان ایفا می‌کنند. به‌نحوی‌که کمبود ویتامین‌ (حتی یکی از آن‌ها) می‌تواند برای هر فردی مشکلات اساسی را به وجود آورد. گجت نیوز - معین ...
2 دقیقه پیش

چرا پشه ها بعضی ها را بیشتر نیش می‌زنند؟

فصل گرما و گزیده شدن توسط پشه ها فرا رسیده، دوست دارید بدانید پشه ها بیشتر چه کسانی را دوست دارند؟ بیشتر کجاها می پلکند؟ و از چه مواد دفع کننده ای نفرت دارند؟ وب سایت ...

چگونه خلاقیت را در کودکان پرورش دهیم؟



خلاقیت,خلاقیت در کودکان,پرورش خلاقیت کودک

 

 اگر بزرگسالانی خلاق و با قوه تخیل می خواهیم، باید از سال های اولیه زندگی آن ها برای این کار برنامه ریزی کنیم. کودکان را برای زندگی تربیت می کنیم و هر خصوصیتی را که دراین سن در آنان تشویق کنیم با آنان می نماید.

 

اگر خلاقیت و قوه تخیل آنان را تشویق نکنیم، کودکان به بزرگسالانی خلاق تبدیل نمی شوند.

 

خلاقیت یعنی برقراری ارتباط بین آن چیزهایی که قبلاً ارتباطی به هم نداشت؛ این خصوصیت به نحوی معنادار در همه سنین و مراحل رشد دیده می شود. فرآیند خلاق دربرگیرنده انتخاب، استدلال و تفکر عمیق است و مستلزم خلاصه کردن اطلاعیه ادراکی و تغییر و تبدیل آن به شکلی تازه است آدم های خلاق منفعل نیستند. هر چند که ما برای خلاقیت ارزش قایلیم و می خواهیم آن را تشویق کنیم، ولی ممکن است بعضی ها کودکان خلاق را مزاحم بدانند زیرا زیاد سوال می کنند و می خواهند به جای پذیرش دیدگاه بزرگسالان اطرافشان ، امکانات دیگر را بررسی کنند.

 

ویژگی های خلاقیت در کودکان خردسال:

تعریفی که از خلاقیت و تخیل آورده ایم بر کشف تازه و بر ارتباط دادن بین آن چیزهایی که قبلاً با هم ارتباط نداشتند و بر توانایی درونی کردن ادراکات با توسل به تخیل تاکید دارد، اما چگونه می توانیم این تعاریف را به کودکان خردسال ربط دهیم؟

 

غالباً چیزهایی که آن ها کشف می کنند تازه نیستند و مدت ها آدم های دیگری کشف شان کرده اند ولی این کشفیات برای کودک تازگی دارد. خلاقیت در کودکان یعنی اولین باری که ارتباطی را که قبلاً کشف نکرده بوده اند، کشف کرده اند. آنریزگ و یالونگو (۱۹۹۳) در تعریف خلاقیت در سالهای اولیه کودکی راه های زیر را پیشنهاد می کنند.

 

کودکان خلاقند در صورتی که:

 

کاوش کنند و بیازمایند.

 

مدت طولانی بر روی یک تکلیف تمرکز کنند.

 

به آشفتگی نظم بدهند و با پدیده ای قدیمی و آشنا کار تازه ای کنند.

 

با تکرار، چیز تازه ای بیافرینند.

 

برای تربیت تخیل و خلاقیت در کودکان باید مطمئن شویم که کودکان به تجارب گسترده ای دسترسی دارند تا از طریق آن بتوانند خلاقیت و تخیل خود را رشد دهند. یکی از راه های گسترده تر کردن تجارب کودکان، استفاده از محیط اجتماعی است. محیط اجتماعی بخشی از تجربه هر روزه کودکان است که والدین و مربیان می توانند از این محیط برای افزودن به غنای تجربیات کودک استفاده کنند.

 

در این جا به چند مورد که والدین و مربیان می توانند برای پرورش خلاقیت و تخیل کودکان در محیط اجتماعی بدان توجه داشته باشند اشاره می کنیم.

 

۱ – درباره جنبه های مختلف محیط اجتماعی و امکاناتی که برای خلاقیت و تخیل ایجاد می کنند فکر کنید.

 

۲- ممکن است با بچه ها به پارک یا بیرون شهر بروید. در هر حال مطمئن شوید که کودکان دقت کافی برای مشاهده، تبادل نظر و ثبت محیطی که به دیدن آن رفته اند دارند.

 

۳- اگر به محل های کار می روید مثل مغازه یا ایستگاه آتش نشانی ابتدا با افرادی که در آن جا کار می کنند حرف بزنند و مطمئن شوید که آن ها از این که شما به آن جا می روید رضایت دارند.

 

۴- با افرادی که در منطقه شما می توانند شما را از وقایعی مثل جشن ها مطلع کنند در تماس باشید تا کودکان بتوانند از قبل خودشان را آماده کنند.

 

۵- درباره لوازمی که کودکان ممکن است به آن نیاز داشته باشد فکر کنید، برای مثال یک ذره بین برای دیدن جزئیات گیاهان و سطوح

 

۶- توانایی بالقوه چیزهای آشنا را نادیده بگیرید نگاه کردن به ساختمان هایی که کودکان در آن هستند از دیدگاهی خلاقانه و پر تخیل چشم کودکان را باز می کند.

 

آنان می توانند مواد مختلفی را که به کار می برند شناسایی کنند و تصمیم بگیرند که چرا مواد خاصی برای مقصود خاصی به کار می رود. آنان می توانند عناصر هنری – طرح ها، شکل ها و رنگ ها را ببینند و دریابند چگونه آنها تک تک و با هم به کار می رود. آن ها می توانند کیفیت زیبایی شناختی ساختمان را ارزیابی کنند. چه احساسی به آن ها دست می دهد؟ چه حوزه هایی را بیشتر دوست دارند و چرا و چگونه چیزها را تغییر می دهند؟

 

منبع:ketabak.org


ویدیو مرتبط :
آموزش و پرورش خلاقیت کودکان چگونه ممکن است؟

خواندن این مطلب را به شما پیشنهاد میکنیم :

چگونه کودکان با عزت نفس پرورش دهیم؟


همه والدین می‌خواهند فرزندی موفق و پیروز داشته باشند. یکی از مشخصه‌های یک فرد موفق، اعتمادبه‌نفس بالای او است، اما با عمل به کدام راه‌کار می‌توان کودکی با اعتمادبه‌نفس بالا تربیت کرد؟



 صبح بخیر: همه والدین می‌خواهند فرزندی موفق و پیروز داشته باشند. یکی از مشخصه‌های یک فرد موفق، اعتمادبه‌نفس بالای او است، اما با عمل به کدام راه‌کار می‌توان کودکی با اعتمادبه‌نفس بالا تربیت کرد؟



گاهی والدین، برای شانه خالی کردن از مسوولیت پیش‌رفت و موفقیت کودک، به او، برچسب می‌زنند؛ مانند «عین عموش، بی‌استعداده»، «من هم توی مدرسه، ورزشم ضعیف بود» و «تو هم مثله برادرت، هیچی نمی‌شی».

باید بدانیم که هر انسانی، با ظرفیت‌ها و استعدادهای خاص خودش، متولد می‌شود و پیدا کردن این استعدادها، شناساندن آن به کودک و پرورش آن‌ها، از وظایف همه والدین است.

 با اعتماد به‌نفس کیست؟

کسی که خود را دوست دارد و برای خود، احترام قائل است. او کسی است که در راستای برآورده کردن آرزوها و خواسته‌های خود، قدم برمی‌دارد، نه در راستای برآورده کردن آرزوی دیگران، حتی والدینش! هم‌کلاسی‌ها و دوستان کودک با اعتمادبه‌نفس، به‌خاطر رفتارش، به او و خواسته‌هایش احترام می‌گذارند.

 چگونه کودکی با این ویژگی ها داشته باشیم؟

1)  رفتارهای مثبت و موفقیت‌های کوچک او را از قلم نیندازید. آن‌ها را هرچند کوچک، تحسین و تشویق کنید.

2)  در مسابقات و بازی‌ها، همیشه او را برنده اعلام نکنید. او باید طعم شکست را بچشد و درصدد جبران آن برآید. در سن مدرسه هم شکست‌ها و نمرات بد یا رفتار ناپسندش در محیط بیرون را توجیه نکنید. بگذارید بداند که شکست خورده یا اشتباه کرده است.

3)  بدون آن‌که به شخصیت‌اش حمله کنید، درباره موقعیت بد پیش آمده، صحبت کنید، راه‌حل بیابید و به او اطمینان دهید که با توجه به توانایی‌هایش، مساله، قابل حل و جبران خواهد بود.

4) نگاه خود را اصلاح کنید. به کودک، به‌عنوان شخصی باارزش و قابل احترام که عقاید و افکارش جالب است، نگاه کنید. این نگاه شما، پایه‌گذار برداشت کودک از خودش می‌شود. این برداشت، حس ارزشمند بودن را در او تقویت کرده و عامل اصلی به وجود آوردن اعتمادبه‌نفس در او، در سنین بلوغ و نوجوانی خواهد شد.

5)  به نظرهای او گوش دهید و در مواردی، نظر او را در مورد خانه و خانواده، جویا شده و در صورت امکان، عمل کنید.

6) به صحبت‌های او گوش دهید و در مورد گفته‌هایش، سوال بپرسید تا بداند که شما به گفته‌هایش اهمیت می‌دهید.

7) اگر کاردستی یا برگه‌های کار و نقاشی‌اش را نشان می‌دهد، او را از سرتان باز نکنید و با دقت، اظهار نظر کنید.



لطفا شما از این اشتباه‌ها نکنید!

  •  از مقایسه کودک با خواهر و برادر یا دیگر کودکان بپرهیزید.
  •  برای کودک، اسامی مانند فسقلی، گامبو و... نگذارید.
  •  کارهای اشتباه و خطاهای کودک را توجیه نکنید.
  •  کودک را وادار به اطاعت مطلق و بی چون و چرا نکنید.
  •  احساسات، هیجان‌ها و رویاهایش را به سخره نگیرید و دست‌آویز قرار ندهید.
  •  به بهانه تربیت، از کودک خود دوری نکنید. او، برای تایید خود، محتاج در آغوش گرفته شدن، بوسیده شدن و نوازش شماست.
  • در تمام اختلافات و دعواهای کودک، در میان میدان نباشید و دخالت نکنید. 
  • به‌جای کودک تصمیم نگیرید و به‌جای او، جواب سوال دیگران را ندهید.


 خطر مادر خیلی مهربان را جدی بگیرید!

«اگه ببازه، ناراحت می‌شه. بهتره توی مسابقه شرکت نکنه»؛ «استخر، جای خطرناکیه. بهتره بعدها، شنا یاد بگیره» و...

ترس از شکست یا ترس از قرار گرفتن در موقعیت خطرناک و بازگو کردن آن، ما را صاحب کودکی ناتوان، ترسو و بدون اعتمادبه‌نفس خواهد کرد.