سلامت


2 دقیقه پیش

نشانه ها و عوارض کمبود ویتامین‌ها در بدن

ویتامین‌ها نقش مهمی‌ را در بدن انسان ایفا می‌کنند. به‌نحوی‌که کمبود ویتامین‌ (حتی یکی از آن‌ها) می‌تواند برای هر فردی مشکلات اساسی را به وجود آورد. گجت نیوز - معین ...
2 دقیقه پیش

چرا پشه ها بعضی ها را بیشتر نیش می‌زنند؟

فصل گرما و گزیده شدن توسط پشه ها فرا رسیده، دوست دارید بدانید پشه ها بیشتر چه کسانی را دوست دارند؟ بیشتر کجاها می پلکند؟ و از چه مواد دفع کننده ای نفرت دارند؟ وب سایت ...

قاتلان میل جنسی را بشناسید



میل جنسی,عوامل موثر در کاهش میل جنسی,روابط زناشویی

قاتلان میل جنسی را بشناسید
در روابط زناشویی فاکتورهای روانی و جسمانی زیادی مطرح هستند که از آنها تحت عنوان «قاتلان میل جنسی» یاد می‌شود! این فاکتورها زن و مرد، پیر و جوان نمی‌شناسند و شاید در هر وضعیتی زندگی شما و همسرتان را تحت تاثیر قرار دهند. اگر احساس می‌کنید این اواخر خود یا همسرتان علاقه به روابط زناشویی را از دست داده اید و به دنبال راه‌حل می‌گردید، نکته‌های دکتر «وستایمر»، یکی از برترین مشاوران امورجنسی ایالات‌متحده را از دست ندهید.

 

احساساتتان را بروز دهید
نبود صمیمیت: رابطه زناشویی بدون صمیمیت عاطفی باعث کاهش میل جنسی می‌شود. اگر احساس می‌کنید رابطه جنسی‌تان خوب پیش نمی‌رود سعی کنید اوقات بیشتری را بدون فکر کردن به روابط جنسی با همسرتان بگذرانید و به هم نزدیک‌تر شوید. حرف بزنید، یکدیگر را در آغوش بگیرید و به هم آرامش بدهید. یاد بگیرید احساسات خود را خارج از رابطه جنسی بروز دهید. وقتی صمیمیت برقرار شود، میل جنسی نیز خود به خود بازمی‌گردد.

 

استرس ناتوان‌تان می‌کند
استرس: شاید شما هم جزو آن دسته از افراد باشید که زیر فشار استرس‌های شغلی یا درسی عملکرد بهتری پیدا می‌کنند اما باید بدانید که این موضوع در مورد روابط زناشویی هرگز صدق نمی‌کند! استرس‌های شغلی، مشکلات مالی، بیماری اعضای خانواده و دیگر عوامل استرس‌زا همگی می‌توانند میل جنسی را کاهش دهند. علاوه براین استرس باعث کاهش سروتونین می‌شود که خود منجر به انزال زودرس و کاهش مقدار اسپرم در مردان می‌‌شود. برای اینکه سطح استرس خود را تحت کنترل درآورید باید تکنیک‌های کنترل استرس مثل مدیتیشن، تنفس آگاهانه و … را بیاموزید یا با یک روانشناس مشورت کنید.


این غذاها را نخورید!
رژیم غذایی: رژیم غذایی نامناسب می‌تواند باعث کاهش میل جنسی شود. هرچه فرد خوراکی‌های مقوی‌تری مصرف کند، توانایی جنسی‌اش هم بیشتر می‌شود. مصرف بیش از حد چربی‌های اشباع شده نه‌تنها باعث افزایش کلسترول و رسوب آن در دیواره عروق قلب می‌شود بلکه باعث رسوب کلسترول در مویرگ‌های آلت جنسی شده و جریان خون در آلت را با مشکل روبه‌رو می‌سازد. در نتیجه فرد نمی‌تواند به محرک‌های جنسی به درستی پاسخ دهد. برای بهبود این حالت  بیشتر از غلات، میوه‌جات، سبزیجات، گردو و روغن زیتون استفاده کنید و مصرف شکر، غلات بدون سبوس و غذاهای آماده را کاهش دهید.

 

کمک نمی‌کند، ضرر می‌رساند
الکل و مواد مخدر: برخلاف تفکر رایج نوشیدن الکل، مصرف مواد مخدر، سکر و نشئگی باعث افزایش میل جنسی نمی‌شود بلکه بی‌بند و باری‌های جنسی و رفتارهای پرخطر را افزایش می‌دهد. این مواد می‌توانند باعث کاهش حس ناحیه تناسلی در آقایان شوند و مشکل نعوظ ایجاد کنند. علاوه براین، حالت سکر و نشئگی باعث از بین رفتن تمایل همسر نیز می‌شود. الکل همچنین منجر به کوچک شدن بیضه‌ها در مردان می‌شود و مصرف بیش از حد آن علائم افسردگی را به همراه دارد.


هیچ‌کس دوست ندارد چاق باشد
چاقی: چاق بودن باعث از دست رفتن عملکرد و میل جنسی می‌شود. دلیل آن کاملا مشخص نیست اما این را می‌دانیم که چاقی موجب کاهش اعتماد به نفس، افسردگی، بیماری‌های جسمی، از دست دادن انرژی و … می‌شود. در این مورد حتما با یک متخصص رژیم‌درمانی صحبت کنید. مطمئن باشید پولی که در این زمینه خرج می‌کنید ارزشش را دارد. مطالعات نشان داده است كه یک‌سوم افراد چاق مبتلا به اختلال نعوظ، پس از 2 سال ورزش و تلاش در جهت کاهش وزن فعالیت جنسی متعادلی به‌دست می‌آورند.


مردان همیشه نگران!
اختلال نعوظ: این بیماری در آقایان معمولا ربطی به نبود میل جنسی ندارد و ممکن است دلیل آن مربوط به خود اندام جنسی باشد و با دارو درمان شود. در واقع خیلی از آقایان میل جنسی‌شان بالاست اما توانایی نعوظ طولانی و کامل را ندارند. مردان مبتلا به این اختلال همیشه نگران عملکرد خود هستند و همین نگرانی به تدریج باعث از بین رفتن میل جنسی خود و همسرشان می‌شود.

 

قابل توجه مادرها و پدرها!
مادر و پدر بودن: مادر یا پدر بودن به خودی خود باعث از بین رفتن میل جنسی نمی‌شود اما وقتی بچه‌ها دور و اطراف‌مان هستند پیدا کردن وقت برای روابط زناشویی سخت می‌شود. جهت رسیدگی به این موضوع، بد نیست گاهی اوقات از یک پرستار بچه یا یکی از اعضای فامیل کمک بگیرید. اگر هم فرزندتان تازه به دنیا آمده سعی کنید موقعی که خواب است برای همسرتان وقت بگذارید.

 

کم‌خوابی دشمن شماست
کمبود خواب: اگر صبح‌ها خیلی زود بیدار شوید و شب‌ها خیلی دیر به تختخواب بروید یا اگر دچار بی‌خوابی و آپنه خواب (وقفه تنفس در خواب) باشید، به طور حتم میل جنسی‌تان تحت تاثیر قرار خواهد گرفت. در واقع هر آنچه از یک خواب راحت جلوگیری می‌کند باعث از دست رفتن میل جنسی نیز می‌شود. کم‌خوابی باعث می‌شود همیشه احساس خستگی و خواب‌آلودگی کنید و حوصله‌ای برای روابط زناشویی نداشته باشید. در این مورد حتما با یک روانشناس مشورت کنید.


قبل از آشتی هیچ کاری نکنید!
اختلافات حل نشده: مشکلات حل نشده در روابط عاطفی یکی از بزرگ‌ترین قاتلان میل جنسی هستند به‌خصوص برای خانم‌ها که احساسات عاطفی یکی از اجزای اصلی روابط زناشویی‌شان است. بحث‌های مداوم، عدم ارتباط، قهرهای طولانی ، نبود اعتماد و … همگی شما را از لذت‌های زناشویی محروم می‌کنند. موثرترین راه‌حل در این زمینه صحبت کردن با همسرتان است. هرقدر هم که سخت باشد بنشینید و حرف‌های دل‌تان را به او بزنید و تا وقتی که به توافق نرسیده‌اید از این تلاش دست برندارید.


«تو برای من زیباترین هستی!»
اعتماد به نفس: اگر اعتماد به نفس نداشته باشید و از ظاهر خود راضی نباشید هیچ‌وقت نمی‌توانید یک رابطه زناشویی خوب برقرار کنید. یک راه‌حل مهم در این زمینه ورزش کردن است. ورزش نه‌تنها باعث می‌شود اندام‌تان بهتر شود و به وزن ایده‌آل برسید بلکه عملکرد و میل جنسی‌تان را نیز افزایش می‌دهد. همچنین باعث می‌شود جریان هورمون‌ها در بدن به راحتی انجام گیرد. افرادی که ورزش می‌کنند انرژی بیشتری دارند و در نتیجه از نظر جنسی فعال‌ترند. اگر همسرتان اعتماد به نفس ندارد، سعی کنید با گفتن جملات مثبت و اطمینان دادن به او در مورد اینکه در چشم شما زیباست، رابطه زناشویی‌تان را نجات دهید.


شاید مشکل از دارو باشد
داروها: داروهای بسیاری هستند که باعث کاهش میل جنسی می‌شوند؛ از جمله داروهای ضد افسردگی، ضد فشارخون، آنتی‌هیستامین‌ها، قرص‌های ضد بارداری، داروهای شیمی‌درمانی، داروهای درمان ایدز، داروهای پروستات و سایر داروهای هورمونی. در این موارد، تغییر دارو یا دوز آن ممکن است مشکل‌تان را حل کند. اگر بعد از مصرف داروی خاصی متوجه شدید میل جنسی‌تان به سرعت کاهش یافته حتما این موضوع را با پزشک در میان بگذارید اما هیچ وقت سرخود مصرف دارو را قطع نکنید.

 

هورمون سرنوشت‌ساز!
کاهش تستوسترون: هورمون تستوسترون باعث افزایش میل جنسی می‌شود اما هرچه سن آقایان بالاتر می‌رود ترشح این هورمون نیز به تدریج کاهش می‌یابد. البته همه مردان وقتی میزان تستوسترون‌شان پایین می‌آید میل جنسی خود را از دست نمی‌دهند. تستوسترون به میل جنسی زنان نیز مربوط است اما تعادل هورمون‌ها در بدن خانم‌ها بسیار پیچیده‌تر از آقایان است و عوامل خیلی زیادی روی این موضوع تاثیر می‌گذارد.

 

هنوز مشخص نیست آیا درمان با تستوسترون برای افزایش میل جنسی در خانم‌ها مثل آقایان بی‌خطر است یا خیر، پس بهتر است خانم‌ها این روش را به کار نگیرند. برای مطمئن شدن از وضعیت هورمونی‌تان هر چند وقت یک بار آزمایش بدهید.


شاید افسرده شده باشید
افسردگی: افسردگی یکی از عوامل اصلی از دست دادن میل جنسی است اما نگران نباشید، این وضعیت درمان‌پذیر است. با این حال بیشتر داروهای ضدافسردگی خود باعث کاهش میل جنسی می‌شوند. اگر فکر می‌کنید با مصرف این داروها میل جنسی‌تان کاهش یافته با پزشک خود مشورت کنید تا درصورت امکان آنها را تغییر دهد.


همه‌چیز تقصیر یائسگی نیست!
یائسگی: تقریبا نیمی از خانم‌ها وقتی به یائسگی نزدیک می‌شوند میل جنسی خود را از دست می‌دهند. علائم یائسگی از جمله خشکی واژن و درد هنگام رابطه باعث از دست دادن علاقه خانم‌ها به روابط زناشویی می‌شود اما تغییرات هورمونی یائسگی فقط بخشی از مشکل است. میزان صمیمیت با همسر، اعتماد به نفس، داروهای مصرفی و سلامت جسمانی خانم‌ها نیز روی این رابطه تاثیرگذارند و باید به آنها اهمیت داده شود.
منبع : مجله سیب سبز

seemorgh.com


ویدیو مرتبط :
مسافر تهران / قاتلان واقعی نوه مالکوم ایکس را بشناسید

خواندن این مطلب را به شما پیشنهاد میکنیم :

انواع انحراف جنسی را بشناسید



انحراف جنسی,پارافیلی چیست,انواع انحراف جنسی

انواع انحراف جنسی را بشناسید
«پارافیلی» مشکلات کنترل تکانه جنسی است که با تخیلات، امیال و رفتارهای مکرر جنسی متمرکز بر اشیاء، فعالیت‌ها یا موقعیت‌های غیرمعمولی مشخص می‌شود که برای دیگران از لحاظ جنسی محرک نیست. در اغلب موارد این اشیاء، فعالیت‌ها یا موقعیت‌ها برای اینكه افراد کارکرد جنسی داشته باشند، ضروری‌اند. امیال و رفتارهای فرد مبتلا به پارافیلی ممکن است باعث ناراحتی قابل توجه یا اختلال کارکرد شخصی، اجتماعی یا شغلی شود. فرد دچار پارافیلی را ممکن است «منحرف» بخوانند و این رفتارها ممکن است پیامدهای اجتماعی و قانونی وخیمی برای او داشته باشد.


پارافیلی یا انحراف جنسی انواع متعددی دارد و با رفتارهای متعددی ممکن است بروز کند؛ از جمله:
1- نمایشگری: نمایشگری با تخیلات، امیال یا رفتارهای شدید و برانگیزاننده جنسی مشخص می‌شود و شامل نشان دادن دستگاه تناسلی به یک فرد غریبه و بی‌خبر است. افراد دچار این مشکل، نیاز به غافلگیری، تکان دادن یا تاثیرگذاری بر طعمه‌های خود دارند. این عارضه معمولا محدود به نشان دادن است و فرد بیش از این حد، آسیب‌رسانی انجام نمی‌دهد ولی در معرض مشکلات قانونی قرار خواهد گرفت. تماس واقعی جنسی با قربانی نادر است اما ممکن است فرد حین نمایشگری یا تخیل درباره آن به خودارضایی بپردازد.


2 -یادگارپرستی (فتیشیسم): امیال جنسی فرد مبتلا به این مشکل بر اشیای غیرزنده متمرکز است. این فرد با پوشیدن یا لمس یك شیء به تحریک جنسی می‌رسد؛ برای مثال لباس، کفش زنانه، لباس زیر زنانه و مانند آنها. فرد یادگارپرست ممکن است روابط با همسر را کنار بگذارد یا فعالیت‌های جنسی‌اش را با این تمایلات ترکیب کند. وقتی شیء یادگار به کانون منفرد میل جنسی تبدیل می‌شود، فرد آمیزش جنسی با همسر را ترك می‌كند.


3 -مالشگری: در فرد دچار این مشکل، کانون امیال جنسی، لمس یا مالش دستگاه تناسلی به بدن یک فرد ناآشنا و بی‌خبر است. در اغلب موارد، این رفتار را مردان در محیط‌های شلوغ با زنان انجام می‌‌دهند. این عارضه نیز ممکن است برای فرد مبتلا مشکلات قانونی به دنبال داشته باشد.


4 -پدوفیلی: افراد مبتلا به این عارضه تخیلات، امیال یا رفتارهایی شامل فعالیت جنسی غیرقانونی با بچه‌های بالغ‌نشده (عموما 13 سال یا کمتر) دارند. این رفتارها ممکن است شامل طیفی از رفتار (از برهنه‌کردن تا تماس جنسی اجباری) باشد. برخی از پدوفیل ها عمل جنسی را فقط با کودکان انجام می‌دهند (پدوفیل انحصاری) و به بزرگسالان تمایل ندارند.

برخی دیگر فقط با خانواده و بستگان نزدیک این كار را انجام می‌دهند (زنای با محارم). گاهی هم بچه‌های دیگر قربانی می‌شوند. پدوفیل های شکارچی ممکن است از زورگویی یا تهدید به افشا برای تداوم سوء‌استفاده خود استفاده کنند. پزشکان و سایر کارکنان بهداشتی از لحاظ قانونی موظفند که چنین سوءاستفاده‌‌هایی از افراد صغیر را گزارش کنند. این فعالیت نوعی تجاوز هم محسوب می‌شود و محکومیت‌های سنگینی به دنبال دارد.


5 -خودآزاری جنسی (مازوخیسم): افراد مبتلا به این عارضه بر تخیلات، امیال و رفتارهایی متمرکزند که شامل عمل (واقعی نه، شبیه‌سازی شده) مورد توهین قرار گرفتن و کتک خوردن است یا هر چیز دیگری که باعث رنج بردن آنها شود تا به ارضای جنسی برسند. این اعمال خودآزارانه ممکن است به توهین شفاهی محدود یا شامل کتک خوردن، بستن دست و پا و دیگر موارد سوءاستفاده باشد.

 

افراد خودآزار ممکن است تخیلاتشان را روی خودشان پیاده کنند، مثلا پوستشان را سوراخ کنند یا ببرند یا خودشان را بسوزانند، یا به دنبال همسرانی باشند که از توهین و آزار دیگران لذت ببرد (دیگرآزار یا سادیست). گاهی در میان افراد عادی هم تخیلات یا رفتاری شبیه دیگرآزاری یا خودآزاری وجود دارد اما در اغلب موارد این برون‌ریزی به صورتی توافق‌شده به شکل فانتزی انجام می‌شود. افراد می‌دانند که این رفتار یک «بازی» است و از ایجاد درد یا جراحت واقعی اجتناب می‌شود.

 

6- دیگرآزاری (سادیسم): افراد مبتلا به این عارضه تخیلات مداومی دارند که در آن تحریک جنسی با رنج روانی یا جسمی (از جمله توهین و وحشت ایجاد کردن) در شریک جنسی ایجاد می‌شود. در شدیدترین شکل، دیگرآزاری جنسی ممکن است با اعمال غیرقانونی مانند تجاوز، شکنجه وحتی قتل همراه شود.

البته باید توجه داشت که گرچه تجاوز ممکن است تظاهری از دیگرآزاری جنسی باشد، اما اغلب موارد تجاوز به این عارضه مربوط نمی‌شود و درد قربانی، تحریک جنسی متجاوز را بیشتر نمی‌کند. در عوض تجاوز شامل ترکیبی از ارضای جنسی و اعمال قدرت بر قربانی است. افراد دچار دیگرآزاری جنسی به درمان شدید روان‌پزشکی نیاز دارند و ممکن است به دلیل اعمالشان مورد پیگرد قانونی قرار گیرند.


7 -دیگرپوشی (ترانسوستیسم): در این عارضه که به آن «فتیشیسم دیگرپوشانه» هم می‌گویند، پوشیدن لباس زنانه باعث تحریک جنسی یا تشدید تحریک جنسی مردان می‌شود. معمولا برانگیختگی جنسی شامل شریک جنسی واقعی نمی‌شود اما ممکن است فرد در تخیل خودش را در قالب شریک جنسی زن هم تصور کند. برخی از این مردان فقط به لباس‌های زنانه خاصی مثل لباس‌ زیر علاقه دارند و برخی دیگر لباس کامل زنانه را به همراه آرایش مو می‌پسندند. دیگرپوشی به خودی خودی اشکالی ایجاد نمی‌کند، به جز اینکه فرد برای برانگیختگی یا تجربه لذت جنسی به آن نیازمند است.


8 -چشم‌چرانی: این اختلال شامل رسیدن به تحریک جنسی از طریق مشاهده شخص بی‌خبر و ناراضی در حال برهنه شدن یا در حال انجام فعالیت جنسی است. فرد چشم‌چران ممکن است به خودارضایی هم دست بزند و به دنبال تماس جنسی با فردی که مشاهده می‌کند، نیست.


شیوع
اغلب پارافیلی‌ها نادر هستند و در میان مردان بیش از زنان شیوع دارند (حدود 20 به 1) اما دلیل این تفاوت میان زنان و مردان مشخص نیست. با اینکه در بسیاری از این اختلالات، رفتارهای پرخاشگرانه و تهاجمی دیده می‌شود، در مواردی هم تهاجمی یا آسیب‌رسان به دیگران نیستند. در میان این اختلالات، پدوفیلی، نمایشگری، چشم چرانی، دیگرآزاری و مالشگری جرم محسوب می‌شوند.

 

اما داشتن تخیلات یا رفتارهای پارافیلیایی همیشه به معنای مبتلا بودن به بیماری روانی نیست. این تخیلات یا رفتارها ممکن است در اشکال بسیار خفیفی وجود داشته باشند و باعث اختلال کارکرد فرد و مانع ایجاد روابط سالم فرد با دیگران نشوند و به فرد یا دیگران آسیب نرسانند و به پیگرد قانونی نینجامند. ممکن است این تمایلات در حد تخیلات در هنگام فعالیت جنسی باقی بمانند.


علت
دقیقا معلوم نیست که چه عواملی پارافیلی ایجاد می‌کنند. برخی کارشناسان ضربه‌های عاطفی در دوران کودکی مانند مورد سوءاستفاده جنسی قرار گرفتن را مقصر می‌دانند. برخی دیگر معتقدند این اشیاء یا موقعیت‌ها هنگامی به صورت عامل تحریک جنسی این افراد درمی‌آید که به صورت مکرر و متوالی باعث فعالیت جنسی خوشایندی شده باشند.

 

در اغلب موارد افراد مبتلا به پارافیلی در ایجاد رابطه شخصی و جنسی با دیگران مشكل دارند. بسیاری از پارافیلی‌ها در دوران نوجوانی آغاز می‌شود و تا بزرگسالی ادامه پیدا می‌کند. شدت و بروز تخیلات مربوط به پارافیلی در هر فردی متفاوت است و ممکن است با افزایش سن کاهش یابد.


درمان
اغلب موارد پارافیلی با مشاوره و روان‌درمانی درمان می‌شود تا به فرد کمک شود رفتارهایش را تغییر دهد. داروها ممکن است به کاهش احساس اجباری که فرد مبتلا پارافیلی برای انجام آن رفتارها تجربه می‌کند، کمک کنند و میزان تخیلات و رفتارهای انحرافی را کاهش دهند. در افرادی که بروزهای مکرر رفتارهای خطرناک یا نابهنجار جنسی را تجربه می‌کنند، ممکن است درمان هورمونی تجویز شود.

 

بسیاری از این داروها باعث کاهش میل جنسی فرد می‌شوند. درمان پارافیلی وقتی بیشترین تاثیر را دارد که به صورت درازمدت انجام شود. عدم تمایل به پذیرش درمان ممکن است مانع موفقیت آن شود. ضروری است که افرادی که پارافیلی‌های آنها ماهیتی مجرمانه دارد، پیش از آسیب‌ر‌ساندن به دیگران و ایجاد مشکلات قانونی برای خودشان به افراد متخصص مراجعه كنند.
منبع : هفته نامه سلامت
سیمرغ