سلامت


2 دقیقه پیش

نشانه ها و عوارض کمبود ویتامین‌ها در بدن

ویتامین‌ها نقش مهمی‌ را در بدن انسان ایفا می‌کنند. به‌نحوی‌که کمبود ویتامین‌ (حتی یکی از آن‌ها) می‌تواند برای هر فردی مشکلات اساسی را به وجود آورد. گجت نیوز - معین ...
2 دقیقه پیش

چرا پشه ها بعضی ها را بیشتر نیش می‌زنند؟

فصل گرما و گزیده شدن توسط پشه ها فرا رسیده، دوست دارید بدانید پشه ها بیشتر چه کسانی را دوست دارند؟ بیشتر کجاها می پلکند؟ و از چه مواد دفع کننده ای نفرت دارند؟ وب سایت ...

خزيدن يا چهار دست و پا رفتن کودکان



 

 

خزیدن یا چها دست و پا رفتن

 

حركت به صورت چهار دست و پا به كودك شما كمك مي كند كه عضلات خود را به اندازه كافي تقويت كند تا براي راه رفتن آماده شوند اين اولين كاري است كه او به تنهايي براي جستجوي محيط اطراف خود انجام مي دهد. به طور معمول، كودك ابتدا ياد مي گيرد تا تعادل خود را بر روي دستها و پاها حفظ كند، سپس ياد مي گيرد كه با حركت دادن زانوهايش به جلو و عقب، حركت كند.

 


چه زماني اين توانايي را بدست مي آورد؟



اكثر كودكان در سنين بين 6 تا 10 ماه ياد مي گيرند كه چهار دست و پا راه بروند. اما بعضي از كودكان هيچ وقت چهار دست و پا راه نمي روند و در عوض، در حالت نشسته حركت مي كنند (در واقع، خودش را روي زمين مي كشد)، بر روي شكم خود مي ليزند، يا مستقيما تلاش مي كنند كه بلند شوند، بايستند و نهايتا راه بروند. مهم اين است كه كودك شما حركت كند و نحوه حركت كردن او چندان مهم نيست.

 


اين توانايي چگونه در او ايجاد مي شود؟



معمولا پس از اينكه كودك بتواند به تنهايي و بدون كمك والدين بنشيند (كه اين توانايي در اكثر كودكان بين 6 تا 7 ماهگي ايجاد مي شود)، چهار دست و پا راه رفتن را آغاز مي كند. بعد از اين مرحله، او مي تواند سر خود را بالا نگه دارد تا اطراف خود را نگاه كند، و عضله هاي بازو، پا و پشت او به اندازه كافي قوي هستند كه هنگام حركت، از افتادن او روي زمين جلوگيري كنند.



معمولا طي دوماه، كودك به تدريج ياد خواهد گرفت كه از حالت نشسته به حالت چهار دست و پا تغيير وضعيت دهد، و به زودي مي فهمد كه با كشيده نگه داشتن و حركت دادن عضلات در حالتي كه بدن او به موازات زمين قرار گرفته است، مي تواند به جلو و عقب حركت كند.



بين 9 تا 10 ماهگي، او مي فهمد فشاري كه از طريق زانوها بر بدن وارد مي كند، براي آغاز حركت كافي است. با افزايش مهارت، او ياد مي گيرد كه از حالت چهار دست و پا، مستقيما دوباره به حالت نشسته برگردد. او تكنيكهاي پيشرفته چهار دست و پا راه رفتن را هم ياد خواهد گرفت: براي جلو رفتن، يكي از دستها و پاي طرف ديگر بدن را با هم حركت مي دهد، به جاي آنكه دست و پايي را كه در يك طرف بدن قرار گرفته اند با همديگر حركت دهد. پس از آن، تنها تمرين است كه حركتهاي او را كامل تر مي كند. مراقب او باشيد و به او كمك كنيد تا در يك سالگي بتواند به خوبي روي چهار دست و پا راه برود.



اگر كودك شما به جاي جلو رفتن، چهار دست و پا عقب مي رود، يا در حالت نشسته حركت مي كند (در واقع، خودش را روي زمين مي كشد: يك پا را جلو و يك دست را عقب مي گذارد، و خود را به جلو مي كشد) ، يا اصلا چهار دست و پا راه نرفته بلكه مستقيما تلاش مي كند روي دو پا راه برود، نگران نباشيد. اگر او حركت كند (نوع حركت كردن مهم نيست)، نشانه سالم بودن او است.

 

 

 

 

مرحله بعد چه خواهد بود؟



پس از اينكه كودك شما ياد گرفت به خوبي روي چهار دست و پا راه برود، تنها يك مرحله ديگر تا حركت كامل او باقي مانده است: راه رفتن روي دو پا. براي كسب اين توانايي، به زودي خواهيد ديد كه او به محض اينكه بتواند دست خود را به چيزي بگيرد، تلاش خواهد كرد تا خود را بالا بكشد، چه اين چيز پايه صندلي باشد يا پاي مادربزرگش! هنگامي كه احساس كند هنگام ايستادن بر روي دو پا تعادل دارد، آماده مي شود كه روي پاي خود (بدون كمك ديگران) بايستد و با گرفتن اشيا اطراف، كمي راه برود. پس از آن، تنها زمان و تمرين است كه موجب خواهد شد توانايي او افزايش پيدا كند: راه رفتن، دويدن، پريدن و جهيدن!

 

 

نقش شما چيست؟



همانند نقشي كه در افزايش مهارتهاي ديگر كودك (از قبيل گرفتن اشيا مختلف) داشته ايد، بهترين راه براي تشويق كودك به چهار دست و پا راه رفتن، قرار دادن اسباب بازيها يا ساير اشيا مورد علاقه او (حتي خودتان) در دسترس كودك است. همچنين شما مي توانيد بالش، كوسن يا جعبه هايي را به عنوان مانع در مسير او قرار دهيد، تا او تلاش كند از اين موانع بگذرد. اين كار به افزايش اعتماد به نفس، سرعت و چابكي او منجر مي شود. فقط نبايد او را تنها بگذاريد؛ اگر او زير يك بالش يا در يك جعبه گير بيفتد، حتما خواهد ترسيد و حتي ممكن است در معرض خطر خفگي نيز قرار بگيرد.



كودكي كه چهار دست و پا حركت مي كند، ممكن است شيطنتهاي زيادي انجام دهد و دردسر ساز باشد. پس اطمينان حاصل كنيد كه خانه شما براي كودك ايمن است (اشيا خطرناك در دسترس او قرار ندارند) و خصوصا درباره درهاي خانه كه به راه پله ها منتهي مي شوند مراقبت زيادي به عمل بياوريد. مطمئنا كودك شما مايل خواهد بود تا اين راه پله ها را نيز بكاود، كه البته اين كار براي او همانند فتح قله اورست است! اما اين كار ممكن است براي او بسيار خطرناك باشد، پس تا زماني كه مطمئن نشده ايد كودك شما مهارت كافي براي اين كار دارد (معمولا تا 12 ماهگي)، از رفتن او به سمت پله ها جلوگيري كنيد. حتي پس از آن نيز بايد هنگام حركت كودك بر روي پله ها، از نزديك از او مراقبت كنيد.



هنوز لازم نيست كه براي كودك خود كفش بخريد. معمولا پيش از زماني كه كودك بتواند به خوبي راه برود، نيازي به استفاده از كفش نخواهد داشت.



چه وقت بايد نگران شويد؟



مهارتها و توانايي ها در كودكان مختلف، به طور متفاوت رشد مي كنند و برخي مهارتها در برخي كودكان سريعتر از ساير كودكان ظاهر شده و پيشرفت مي كنند. اما اگر كودك شما بعد از يك سال زندگي، هيچ علاقه اي به حركت كردن از خود نشان نداده است (به صورت خزيدن، چهار دست و پا راه رفتن، غلت خوردن يا خود را به جلو و عقب كشيدن)، تلاش نكرده است كه دستها و پاهاي خود را هماهنگ با يكديگر حركت دهد، يا ياد نگرفته است كه چگونه از هر دو دست و دو پاي خود به طور متعادل استفاده كند، اين موضوع را حتما با پزشك وي در ميان بگذاريد. به خاطر داشته باشيد كه كودكان نارس، اين مهارتها و ساير مهارتها را چند ماه ديرتر از همسالان خود، بدست مي آورند.

 

 

 

 

 


ویدیو مرتبط :
چهار دست و پا رفتن آتریسا جون(238 روزگی)

خواندن این مطلب را به شما پیشنهاد میکنیم :

علت ریسه رفتن در کودکان چیست؟



ریسه رفتن,ریسه رفتن در کودکان,علت ریسه رفتن در کودکان

ریسه رفتن چیست؟
ریسه رفتن حالتی است طبیعی که معمولا در شیرخواران از سنین شش ماهگی به بعد دیده می‌شود که نگرانی چندانی را به همراه ندارد.


در دو نوع دیده می‌شود: در یک نوع آن کودک به هنگام حمله ریسه؛ سیاه (سیانوره و کبود) می‌شود و در نوع دوم چنین حالتی دیده نمی‌شود.


کودک به دنبال یک گریه شدید دچار وقفه تنفسی بسیار کوتاهی شده و همان‌طور که گفته شد می‌تواند با سیاه شدن لب‌ها همراه باشد. چشم‌ها بالا رفته و ممکن است لرزشی خفیف در عضلات صورت مشاهده شود که همه این علائم گذرا هستند.
 
علت ریسه رفتن چیست؟
علت واقعی آن به طور دقیق مشخص نشده است، اما ممکن است به دلیل مسائل روحی روانی و یا عادتی باشد. آنچه که در این رابطه مهم است عدم وجود ضایعه و اختلال عصبی در مغز است و می‌توان آن را یک مساله طبیعی تلقی نمود که در برخی از کودکان وجود دارد .


 آیا در موقع ریسه رفتن ممکن است قسمتی از بدن کودک دچار لرز و انقباضات مکرر ( همانند تشنج ) شود؟

بله. درحدود یک سوم موارد چند انقباض و لرز خفیف در دست، پا یا عضلات صورت (نظیر فک یا لب‌ها) رخ می‌دهد و به سرعت نیز برطرف می‌شود و هیچ مساله‌ای را به وجود نمی‌آورد، اما در صورت وجود چنین حالتی برای اطمینان خاطر از عدم وجود صرع، بهتر است به پزشک مراجعه شود. گاهی نیز کودک برای مدت کمتر از یک دقیقه بی‌حال و گیج و منگ می‌شود.
 
در ایجاد این حالت آیا ارث دخالت دارد؟
بله. دیده شده است که در حدود ۲۳% موارد سابقه چنین حالتی در افراد خانواده کودک مبتلا وجود دارد .

 ریسه رفتن چه ویژگی‌هایی دارد؟
– خصوصیات و ویژگی‌های ریسه رفتن عبارت‌اند از:


– این حالت در حدود ۴% کودکان در سنین کمتر از ۸-۶ ماهگی اتفاق می‌افتد (۷۵% موارد) و بندرت ممکن است قبل از شش ماهگی یا پس از شش سالگی اتفاق بیفتد.


– همیشه در موقع بیداری اتفاق می‌افتد.


– به طور تقریبی همیشه کمتر از یک دقیقه طول می‌کشد و خود به خود بدون هیچ اقدامی بر طرف می‌شود.


– ممکن است روزی یکبار تا ماهی یکباراتفاق افتد.
 
آیا ریسه رفتن باعث صدمات و اختلالات عصبی می‌شود؟
– خیر. تقریبا هیچ‌گاه در اثر ریسه رفتن صدمه‌ای به مغز نمی‌رسد و در آینده نیز هیچ مشکل جسمی یا روحی برجای نمی‌گذارد .
 
ریسه رفتن تا چند سالگی باقی می‌ماند؟
در بیشتر موارد پس از سن سه سالگی از بین می رود و در حدود ۹۰% بیماران تا سن ۶-۵ سالگی به طور کامل بهبود یافته و دیگر دچار حملات نمی‌شوند و سایر کودکان نیز به مرور زمان بهبود می‌یابند.
 
آیا ریسه رفتن نیاز به درمان خاصی دارد؟
در بیشتر موارد خیر. اگر دفعات ریسه رفتن بیش از یکبار در روز باشد و یا بیش از یک دقیقه طول بکشد، اغلب با تجویز یک داوری آنتی کولینرژیک توسط پزشک بهبود یافته و یا دفعات و مدت آن کاهش می‌یابد. البته رفتار والدین در برخورد با چنین حالتی نیز در بدتر یا بهتر شدن آن بی‌تاثیر نیست. در سایرموارد نیاز به هیچ نوع درمان خاصی نیست.
 
در موقع ریسه رفتن، والدین چه نکاتی را باید رعایت کنند؟
– برخورد مناسب والدین با چنین ناراحتی در بیشتر موارد باعث بهبودی سریع حمله و حتی کاهش دفعات حمله می‌شود، بنابراین رعایت نکات زیر به والدین توصیه می‌شود:


– درموقع حمله خونسردی خود را حفظ کرده و بدون آنکه کودک متوجه اضطراب ونگرانی شما شود او را دراز کرده و یک پارچه مرطوب ( سرد ) روی پیشانی او بگذارید.


– هرگزاقدام به باز کردن دهان کودک و یا گذاشتن چیزی داخل دهان او نکنید .


– برخی از والدین به اشتباه جهت اتمام حمله و نفس کشیدن، شانه ها یا سر کودک را گرفته و شدیدا تکان می دهند. جدا از این کار خودداری کنید .


– نیازی به تنفس مصنوعی یا ماساژ قلبی نیست .


– طوری رفتار نکنید که کودک برای رسیدن به مقاصد واهداف خود از این حربه وشیوه استفاده کند .


- در حالات زیر کودک را بلا فاصله به اولین مرکز درمانی برسانید :


الف – اگر کودک بیش از یک دقیقه نفس نکشد .


ب – اگر اختلال هوشیاری پس از حمله بیش از یک دقیقه طول بکشد.

منبع:asemoni.com