فرهنگ و هنر


2 دقیقه پیش

تشریفات بهبود | تشریفات و خدمات مجالس

تشریفات بهبود | تشریفات و خدمات مجالس | برگزاری مراسم عروسی | باغ عروسی تشریفات ۵ ستاره بهبود با مدیریت بهبود اصلانی صاحب سبک در اجرای دیزاین های ژورنالی و فانتزی ، اجرا ...
2 دقیقه پیش

خواندنی ها با برترین ها (81)

در این شماره از خواندنی ها با کتاب جدید دکتر صادق زیباکلام، اثری درباره طنز در آثار صادق هدایت، تاریخ فلسفه یونان و... آشنا شوید. برترین ها - محمودرضا حائری: در این شماره ...

آقای بازیگر ۹۰ ساله می‌شود



اخبار ,اخبار فرهنگی ,عزت‌الله انتظامی

 

اخبار فرهنگی - آقای بازیگر ۹۰ ساله می‌شود

حضور او در سینما و تئاتر ایران، اتفاق مغتنمی به شمار می‌آید، چون همه آنها که در جوارش بوده‌اند، از او فراوان آموخته‌اند.

«آقای بازیگر» فردا در حالی 90‌ساله می‌شود، که بناست اولین درخشش سینمایی‌اش پس از 45‌سال دوباره در پایتخت اکران شود. فردا پس از ‌سال‌ها، «عزت‌الله انتظامی» که به تازگی از بستر بیماری بیرون آمده، «مش حسن» را باز بر پرده سینما خواهد دید.

به نوشته شرق، حضور او در سینما و تئاتر ایران، اتفاق مغتنمی به شمار می‌آید، چون همه آنها که در جوارش بوده‌اند، از او فراوان آموخته‌اند. «داریوش مهرجویی» که کاشف «آقای بازیگر» است، از ماجرای انتخاب بازیگران «گاو» می‌گوید: «از همان روزی که تصمیم به ساخت این فیلم گرفتم، قصد داشتم تمام بازیگرانم را از بین تئاتری‌های اثرگذار انتخاب کنم. انتظامی و نصیریان و والی و همچنین دولت‌آبادی همگی در تئاتر فعال بودند و در نسخه تئاتری «گاو» هم قبل‌تر بازی کرده بودند. با اینکه آن تئاتر را ندیده بودم اما حدس زدم که انتظامی با وجود اینکه 40‌سال دارد، برای ایفای نقش «مش حسن» مستعد است.

 

حدسم درست از آب درآمد. «انتظامی» در این فیلم واقعا درخشید. به‌خصوص اگر نسخه جدیدی که بناست فردا در فرهنگسرای نیاوران اکران شود را ببینید، متوجه این گفته‌ام می‌شوید. نگاه‌ها و لحظات عجیب بازی او در این نسخه، با کیفیت خیلی بهتری نمایان است.» «داریوش مهرجویی» سپس آرزو می‌کند که ‌ای کاش به بهانه تولد «عزت» سینمای ایران و برای ادای دین به یک عمر کوشش هنری او، نسخه ترمیم‌شده «گاو» در سینماهای سراسر کشور اکران شود و در نهایت به پاس ‌سال‌ها رفاقت و همکاری با این هنرمند می‌گوید: «امیدوارم همچنان بتازی و مایه افتخار و عزت ما باشی آقای عزت‌الله انتظامی.»

«گلاب آدینه» با شنیدن نام این استاد صحنه و سینما، به وجد می‌آید و با لبخند همیشگی‌اش خاطره‌ای از ایشان را مرور می‌کند: «در فیلم «روسری آبی» با آقای انتظامی همکار بودم و برای همه سکانس‌ها، از آنجا که بیماری تمرین دارم، مدام در حال تمرین‌کردن بودم. یک روز سر ناهار، همه جمع بودیم و مشغول ناهارخوردن، که ناگهان متوجه شدم آقای انتظامی نیستند. دنبالشان رفتم و دیدم ته حیاط در حال تمرین‌کردن هستند. به خودم گفتم که ‌ای گلاب آدینه! ناهار را ول کن و برو تمرین را بچسب؛ و ناهار را نیمه‌کاره گذاشتم و فوری تمرین را شروع کردم. برایم جالب بود که بازیگری با این همه تجربه مثل یک دانشجو به کارش اهمیت می‌دهد و حساس است و سخت تمرین می‌کند. تولدتان مبارک. برقرار و سلامت باشید آقای انتظامی.»

«علی شکوری‌راد» سیاستمدار اصلاح‌طلب و نماینده مردم تهران در مجلس ششم، از منظر اجتماعی به اهمیت فعالیت‌های غیرسینمایی «عزت‌الله انتظامی» اشاره می‌کند: «ایشان عمر طولانی را در عرصه هنر گذرانده‌اند و مهم‌تر از این هنرورزی شاید این باشد که در این ‌سال‌ها همیشه تعهد اجتماعی خودشان را به نحو احسن به جا آورده‌اند. آنچه این هنرمند را برجسته می‌کند تنها هنرش نیست، شخصیت یگانه اوست. اینکه ایشان در عرصه هنر تبدیل به یک سوپرستاره شده، به این دلیل است که در طول همه این ‌سال‌ها مردمی ماندند و شهرت باعث جدایی‌شان از مردم نشده است. جامعه ایرانی به داشتنشان افتخار می‌کند. آقای انتظامی هرگز ورود مستقیمی به مسایل سیاسی نداشته‌اند؛ اما همین که یک هنرمند کار خودش را درست انجام دهد و شرافت و عزتش را حفظ کند، این شرافت و عزت را به کلیه عرصه‌های جامعه تسری می‌دهد. وقتی فردی در جایگاه خودش عزت و شرافت را حفظ می‌کند سبب می‌شود تا افراد در سایر عرصه‌ها از جمله ورزش، اقتصاد و سیاست، ترغیب شوند تا مسیری مشابه در پیش بگیرند. چنین فردی، بزرگ منشی را در جامعه ‌تسری می‌دهد.  «عزت‌الله انتظامی» شخصیت بزرگی است که در عرصه اجتماعی به همین ترتیب توانسته الگو ارایه کند. همه این موارد دست به دست هم داده‌اند تا ایشان تبدیل به چهره‌ای ممتاز شوند. شروع آشنایی من با نامشان در دوران دانشجویی‌ام بود، زمانی که تحسین حضرت امام(ره) از نقش «مش حسن» در فیلم «گاو» را شنیدم.» «شکوری‌راد» حرف‌های خود را اینگونه به پایان می‌برد: «امیدوارم خداوند عمر طولانی همراه با عزت و سلامتی به آقای بازیگر بدهد و حضورشان‌ سالیان‌ سال در جامعه هنری کشورمان مستدام باشد.»

«عزت‌الله انتظامی» فردا در حالی وارد دهمین دهه عمرش می‌شود که بی‌شک دستاوردهایش به سبب مسیری که طی کرده تنها محدود به شماری نقش‌های ماندگار در تاریخ سینما و تئاتر ایران نیست. به گواه تلاشش برای رهایی چند مجرم از اعدام، تکاپویش برای کمک به آسیب‌دیدگان زلزله بم و ده‌ها اتفاق دیگر، دستاورد بزرگ‌تر او همان تسری همدلی به جان جامعه ایرانی است؛ تولدش مبارک. 

اخبار فرهنگی - شرق

 


ویدیو مرتبط :
ازدواج بازیگر مشهور 84 ساله با دختر 24 ساله

خواندن این مطلب را به شما پیشنهاد میکنیم :

وقتی صدای آقای بازیگر درمی‌آید



اخبار,اخبار جدید,اخبار جالب

 

وقتی صدای آقای بازیگر درمی‌آید

این ضرب‌المثل قدیمی را همه ما شنیده‌ایم كه می‌گوید: «آش آن قدر شور شده كه صدای آشپز هم درآمد» این ضرب‌المثل حكایت امروز سینمای ماست، تا آنجا كه صدای «آقای بازیگر» هم درآمده است.

وقتی هنرمندی مانند استاد عزت‌الله انتظامی كه حداقل 60 سال بازیگری در دوره‌های مختلف سیاسی، اجتماعی و فرهنگی ایران را تجربه كرده است با صدای بلند می‌گوید: «خجالت می‌كشم در این سناریوهای سطحی بازی كنم» آن هنگام باید به برخی مسوولان حق داد كه نگران حال سینمای ایران باشند.

اظهارنظر صریح عزت سینمای ایران در گفت‌وگو با یك خبرگزاری رسمی كه دیروز منتشر شد، می‌تواند تلنگر جدی برای اهالی هنر هفتم باشد و شاید بتوان گفت همه اختلاف‌هایی كه برخی آنها را سلیقه‌ای می‌دانند، برعكس ریشه مشتركی دارد؛ یعنی ضعف و سستی فیلمنامه تا آنجا در سلول‌های سینمای ایران نفوذ كرده است كه حاصل كار فارغ از این كه كارگردان و تهیه‌كننده چه كارنامه و سابقه ارزشی و انقلابی داشته باشد، نتیجه‌ای یكسان می‌دهد و آن نتیجه چیزی جز بیماری تنزل كیفی و محتوایی سینما نبوده‌است.

یكی از نكاتی كه در سناریوهای امروز می‌توان دید دور شدن آنها از فضای واقعی و رئال جامعه است و پرداختن به فضایی فانتزی و دور شدن از دغدغه‌های واقعی مردم و نشان دادن عشق‌های سطحی و مبتذل تبدیل به عادت برای سینمای ایران شده‌است.

به قول مولانا: عشق‌هایی كز پی رنگی بود / عشق نبود، عاقبت ننگی بود

سینمای ایران این روزها بیشتر گرفتار همین رنگ‌ها و لعاب‌ها شده است و فقدان فیلمنامه‌های قوی و مبتنی بر حوادث واقعی كه اسكلت و پیكره داستان‌ها و فیلم‌های خوب را پدید آورد، تقریبا حكم كیمیا را پیدا كرده است.

این اتفاق در حالی است كه پیشینه ادبیات داستانی و منظوم در ایران و حتی همین دوران معاصر برای بسیاری از سینماگران و فیلمنامه‌نویسان می‌تواند تكیه‌گاهی مناسب باشد.

كافی است نگاهی به این همه كتاب‌های تاریخ شفاهی دوران جنگ و پیروزی انقلاب اسلامی بیندازیم تا دریابیم چه ظرفیتی از مقابل دیدگان ما مخفی مانده است.

از طرفی در حوزه اجرایی هم به نظر می‌رسد یك بار دیگر مدیران فرهنگی و سینمایی كشور نیاز دارند به صورت جدی به مبحث فیلمنامه‌نویسی وارد شوند و با برپایی و حمایت از جشنواره‌هایی مانند «فیلمنامه‌نویسی انقلاب» یا برنامه‌هایی نظیر كارگاه‌های تخصصی فیلمنامه‌نویسی به تربیت نیروهایی حرفه‌ای و متعهد در این موضوع همت گمارند./جام جم آنلاین